Kind ervaringen op reis door West-Amerika

Je gunt je kind toch de wereld!

Robin en Maxime op reis door West-Amerika

De reis door de ogen van Robin, 12 jaar

“Eindelijk aangekomen in San Francisco het begin van onze grote reis in Amerika!! Onder andere, de Golden Gate Bridge en cable cars om maar een paar te noemen van leuke plaatsen hier te ontdekken. We stapten in de taxi op weg naar het hotel: ik, mijn mama en papa . Ik was bijzonder blij omdat het nog gelukt was op het laatste nippertje, dat mijn beste vriendin Maxine mee op reis kon. Dat hebben ze volgens mijn papa super! geregeld bij de reisbureau.  Wel wat moe na zo’n een reis, want we hadden onze verbindingsvlucht vanuit New York gemist omdat de gate veranderd was en gelukkig kunnen we wel 3 uur later de volgende nemen.

Van mijn papa kreeg je 5 dollars als je als eerste de Golden Gate Bridge zag. Spijtig genoeg was ik niet snel genoeg – mijn mama won!

Een taxi rit tot onze eerste hotel – het mooie Holiday Inn met toffe ingerichte kamers in de Fisherman’s Wharf. Die avond gingen we nog gezellig eten in een van de seafood restaurants bij de werf (maar we hadden last van jetlag).

De volgende dag stonden we dus echt voor de lange, grote, roestkleurige Golden Gate Bridge!!  Het heeft lang geduurd tot dat de mist opgeklaard was. Na een 35 minuten lange wandeltocht waren we EINDELIJK aan de overkant .

Dan weer terug de stad in met de open top bus. In de zon is het aangenaam zelfs met maar 56 graden Fahrenheit! dat is in Celsius-taal zo’n 13. Een lichte jas of iets warms is nodig, gelijk waren ze. Wind die vanuit de open zee waait is koud, het komt blijkbaar vanuit Alaska of zoiets waar veel ijs is – moet nog opzoeken in atlas. Ik weet nu wel dat ik mijn mond dicht moet houden tijdens het rijden want zo krijg je beestjes binnen – yakkes!

Daarna reden we nog met de cable car, ook thee proeven en kopen in ChinaTown was een leuk uitstapje. En pizza eten in Little Italy – ciao bella! Wij zijn vertrokken voor een avontuur van ons leven.  Klinkt melig en cliché maar toch is het waar.

Mijn favoriete bestemming is de GRAND CANYON. Dat was gewoonweg prachtig!!! Wat een uitzicht!  Veel gewandeld, langs de rand van de canyon, The Trail of Time gevolgd.
Ik heb geleerd van mijn mama dat het soms de moeite loont om boven of beneden te kijken om iets interessants en ongewoons te zien. Ze overdrijft wel… Kun je je voorstellen hoeveel foto’s we hebben genomen van deze? Een stuk of 125! Echt waar! tot het geheugen van ons camera op is!

Soms zijn ze onder het stof, we hebben er ook enkele gemist die in de plas onder lagen.
Dat ging voor mij te ver.

Op weg naar ons hotel in Flagstaff ging het plots lichtjes regenen, wat voor een pracht van een regenboog bezorgde. Het was een perfecte boog, op een bepaald moment zelfs dubbel.
Dit was een van de net niet bezochte plaats die nu bovenaan op mijn lijst staat van “Must Visit” voor de volgende keer. Hadden we maar meer tijd, maar ja, je kunt niet alles doen he!
Misschien dan ook met de trein naar daar gaan vanuit de Canyon. Iets wat anders dan met de auto.

In feite had ik al jaren gedroomd om in zo’n RV op reis te gaan, maar eigenlijk is het best comfortabel in ons mini-van. Er was veel plaats voor bagage en omdat we elke twee dagen van plaatsen veranderden gooiden we soms gewoon van alles achteraan voor het gemak. Tot mijn mama het niet meer kon zien en wij wel verplicht waren om op te ruimen ;-ç Volgende keer gaan we dat zeker proberen, is mij beloofd.
Af en toe ben ik ook fotografe van dienst. Zie hier mijn klikjes.

Ik ben bijna vergeten uit te leggen waarom de Grand Canyon mijn top favoriet is. Kijk maar eens naar deze foto. Is dat niet schitterend? Had ik maar deze uitzicht vanuit mijn slaapkamer. Beslist, dit was mijn hoogtepunt van de vakantie.

O ja nog iets grappigs – mijn papa heeft in elk park een souvenir achtergelaten. Overal ligt een klein plasje van hem wat wij toen noemde: “tinkelen.” Dus elke keer toen hij moest zei hij: “wacht ik moet even tinkelen!! 🙂

Aan het einde toe, zijn we in L.A., Hollywood , Beverly Hills toegekomen waar we dan vandaar terug naar huis keerden. Je moet er maar aan wennen. Grote huizen, coole winkels (maar ook dure :), beroemde sterren, witte stranden en mooie jongens olala!!!! :p.

In Beverly Hills hebben we een tour met de trolley genomen die ons de grote, wel gesloten poorten liet tonen van beroemde sterren zoals Katy Perry en Jennifer Aniston. Uiteindelijk was het de bedoeling dat we wat beroemheden kunnen zien dus het feit dat we alleen maar gesloten poorten zagen was een beetje teleurstellend :((. Poorten waren toe, ofwel volgroeid met bomen en struiken.

Maar dan ineens…. hola! wie zien we daar.. Lana Del Rey!!! We reden net voorbij het hotel waar veel supersterren meestal vernachten toen we haar gespot hadden. Ze stond daar in haar blauw jurkje met bruine mocassins autograaf aan het geven aan een jongen.  Dus dat maakte de dag goed.

Natuurlijk hebben we ook het grote Hollywood sign gezien – omhoog kijken deze keer. Mijn mama was weeral de eerste die het zag en won de 5 dollar, pech. Santa Monica Pier is het einde van de Route 66. Met Maxine, een paar keer een rit gemaakt op de West Coaster baan. Nou dat was ook hoog. maar vooral snel! Maar hier moet je toch vooral naar beneden kijken. Wel opletten dat je niet tegen een paal of iemand botst terwijl je zoekt naar de namen van je favoriete sterren.

In het museum van Madame Tussauds kan je ze wel aanraken – de nepversie. Dus ja, oke, ik heb me laten gaan…
Ons laatste dag in America? Bij Universal Studios natuurlijk! Ja, toegegeven, ik was even niet blij te horen dat er geen tijd meer was om Disneyland te bezoeken maar ik was het snel weer vergeten vanaf het moment dat we vroeg in het park zijn toegekomen. Heel wat te beleven, een dag is toch te kort hoor. We hebben dan maar gekozen om eerst de Studio Tour te doen. Je rijdt langs verschillende sets en attracties zoals de 4D King Kong,  Jaws, huizen van Desperate Housewives. Soms krijg je ineens water langs alle kanten gespoten. En als je nog niet afgekoeld bent hebben ze ook overal van die cool zones.

Eng was het – de House of Horror. Achteraf gezien was het best om Maxine niet te forceren mee in die grot te gaan want kans dat ze dan flauw viel van schrik was enorm groot!  Mijn hart ging tekeer – die van mijn mama ook.   Papa wil natuurlijk stoer doen en probeert niet onder de indruk te zijn, maar ik weet best dat die ook even geschrokken was.

Om af te sluiten hebben we vers gekookte krab gegeten bij de Pier op wandelafstand van ons hotel in Renondo Beach. Het was een mooie avond. Ik ben meer dan content. Alleen mis ik even mijn grote broer. Hij heeft dit avontuur gemist omdat hij wou werken en geld verdienen en op vakantie met zijn maatjes gaan. Nou ja, ik heb nog enkele jaren, tenslotte ben ik nog maar 12! Hopelijk komen we snel terug voor dat ik het zelf moet betalen ;-).”

 

De reis door de ogen van vriendin Maxine, 12 jaar

“Ik ben een fan van de US of A en wil daar later wonen. Meer bepaald in Vegas. Als je me vraagt ga ik gewoon in de Ceasar Palace intrekken! Na ontbijt kan ik me urenlang shoppen in de Forum, en dat elke dag.

OMG! Het is daar gewoon hemels! Wel kijk! ik kon het niet laten. Mijn eerste Madden Girl paar, een moment om even stil te zijn.

Mijn paps heeft me al verteld van zijn eigen wilde nachten in Vegas en ja, hij kent me heel goed, hier langer blijven dan 2 dagen zal hij zijn fortuin aanzienlijk zien inkrimpen – tenminste als ik zijn credit card kan bemachtigen $$$!!

De glitter, de shows, de drukte, als vis in het water zie ik mezelf in de Strip in mijn mooiste outfit elke avond verschijnen. Ceasar salad eten in het hotel zelf en veeeeel sushi en sashimi bij Sushi Roku.

Het heeft ons een tweede poging gekost en veel wandelen maar het was wel de moeite waard. De eerste avond waren we te laat – om 9 uur sluit de keuken al, da’s minder. Dus gingen we dan maar hamburger eten ernaast bij Planet Hollywood. Surprise! surprise! heel lekker en vriendelijk bediend. Ze zijn sowieso in het algemeen vriendelijk, voor ons kan het soms nogal “plastic” overkomen. Maar ja, ze leven hier van de fooi, het moet wel zeker.

Het was wel prijzig maar van mijn papa mag ik de familie Bruggeman-Pastillero trakteren. Als ik niet mee kon dan was ik de hele tijd gewoon thuis gebleven want mijn papa moest werken. Wat een geluk dat het nog geregeld kon met maar 4 dagen voor hun vertrek. Super gedaan!

Dit is het verst dat ik tot nog toe heb gereisd. En dan ook nog zonder mijn paps. Ik bel hem bijna elke dag en hij volgt ons reis met foto rapportage in Facebook. En daarbij, met Robin haar ouders ben ik net haar zus. Wij zijn heel anders maar komen goed overeen. 21 dagen en geen dag geruzied! Mijn papa zei dat we van elkaar veel kunnen leren tijdens deze vakantie – dat is ook zo.

Ik weet bijvoorbeeld dat Robin toch niet zo’n durver is als ik dacht. Gewoonlijk ben ik de aarzelende, bange, voorzichtige madam. En zij als een springbok die niet kan stilzitten. Maar toen wij in Zion National Park een trail gingen volgen door de rivier, heeft ze niet van een grote bolder gesprongen, ik wel hoor!

Wij zijn niet de enigen die lachten over de beschrijving van de trail.  ‘Wheelchair users may need assistance’. You must be joking!

In feite waren er 2 trails, een makkelijke van de parking tot de rivier (Riverside Walks), en een moeilijke (Zion Narrows) die eindeloos is – we hebben het einde niet gezien in elk geval. Na anderhalf uur door stromend water zijn we teruggekeerd om de pendelbus te nemen.

De meeste mensen waren niet voorzien van de juiste schoeisel, maar toch proberen het blootvoets om ze niet nat te maken. Ik kan je vertellen, ik moest mijn net gekochte Nike pilates schoenen toch aandoen of het ging gewoonlijk niet.

45 minuten rijden van het park staat ons tent in een KOA camping, een slaperige plaats waar je amper mensen op straat zie.   Misschien is dat ook zo omdat we daar maar s ‘avonds waren, want overdag zijn we natuurlijk de omgeving aan het bezoeken.

Het was voor ons vier de eerste keer in een camping, het is goed meegevallen. Alles stond klaar, je moet maar intrekken, je bed opmaken. Ik had nooit voorgesteld dat je een frigo en microgolfoven erin zou vinden!
Al dat rijden kan soms wel vermoeiend zijn, wel tussen 180-tot bijna 500 km per dag. Meestal om 9u zijn we al onderweg, Robin en ik proberen dan maar in d auto bij te slapen. Plots voor je het weet zijn we weer van de ene staat naar de andere gegaan. Ik was wel wakker toen deze foto van de weg genomen was. De grens is overduidelijk te zien op de kleur van de weg, grappig.

Al dat natuur op zijn mooist heb ook wel van genoten, hoewel ik meer een stadsmens ben. Ik moet wel toegeven, op bepaalde moment had ik echt wel last van de combinatie van hitte, onvoldoende slaap en een burrito die niet goed verteerd was. Terwijl de ouders van Robin een wandeltocht deden bij zonsondergang in de Arches National Park, zijn we in het hotel gebleven, eventjes gaan zwemmen en een film bekeken.   Het was toevallig Forest Gump. Leuk want ik heb het nog nooit gezien. Robin wel 4 keer denk ik. Nog leuker is dat we de dag erna naar Monument Valley gingen. We vroegen ons af of ze daar ergens een plaatje hebben geplaatst op de precieze locatie waar hij gestopt is om naar huis te keren. Het was uiteraard weer zo’n wedstrijd geworden van “wie het plaatje eerst zag”. Wie had gewonnen weet ik niet meer maar om in het geval dat er geen te vinden is, hadden we een foto genomen van de film op tv.

Er was ook nog wel tijd om iets “girly”, gekkie, en gewoon onnozel doen.

Of ontspannend over van alles praten. Lekker een frisse duik nemen, en ja zelfs momenten waar de mooie plaatsen ons gewoon sprakeloos maken!

Baskins Robbins, YUMMY is dat! Jammer dat het niet in Europa te vinden is. Die hotel waar we trouwens zaten in Flagstaff was echt mooi modern. Heeft een salon hoek en bij ontbijt buffet kan jij eigen waffels bakken.   We hebben zelfs even in de fitness ingegaan. Wat gewichten heffen. Huhhh??

Wat hebben we nog gedaan? Eigenlijk te veel om op te noemen.
Maar raad eens waar ik zeker nog terug wil komen. Waar er shopping is natuurlijk!  In L.A. yes sir!
Die winkel waar Julia Roberts in de film Pretty Woman een jurkje ging zoeken en ze gesnobbed werd was gefilmd hier – dat wil ik zelf bezoeken. Misschien eens in zo een unieke auto als deze op de foto? Alleen, hoe krijg ik mijn papa aangepraat? Misschien als kerstcadeau? Het zal hem in elk geval meer dan een arm en een been kosten heb ik de tour gids horen zeggen! Ik zal nog in ieder geval lang nagenieten van de leuke herinneringen aan deze reis en wat ik gekocht had als souvenirs. I’ll be back!”

 

Nog meer Amerika verhalen lezen? Klik hier.