Reisverslag familie op reis door Costa Rica

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie De Wilde – Meuwissen in Costa Rica

met kinderen van 6 en 5 jaar

 

Dag 1: Central Valley – Poas Vulkaan en La Paz Watervallen

Na een wat moeizaam vertrek, zowat twee uur in de vlieger op de startbaan in Schiphol wegens het stormweer en daarmee aansluitend de vlucht in Panama naar Costa Rica gemist konden we gelukkig toch nog op dezelfde avond doorvliegen naar San José (dus zowat drie uur later in het hotel dan verwacht, maar geen dag verloren).

Na een al bij al goede reis en degelijke eerste nacht, zijn we aan onze eerste dag begonnen een tocht door de centrale “vlakte”, vol met koffieplantages, bananenbomen en veel dieren in het wild (luiaards, Poas eekhoorns, kolibries, vlinders, …) hebben we de Poas vulkaan op 2700 m en het Botos meer bezocht. De namiddag was gewijd aan de La Paz watervallen met bijhorend dierenpark en vlindertuin. Het hotel is prima, morgen is het vroeg opstaan om naar het Tortuguero Nationaal Park te gaan.  Het weer is hier aangenaam, maar niet verstikkend warm.  Grootste deel van de dag relatief zonnig (25°C) enkel op het einde een beetje verkoelende regen.

Dag 2: Tortuguero National Park

Gisteren geen update wegens een te slechte internet connectie. Gisterenmorgen zeer vroeg opgestaan om, om half zes richting Tortugeuro te vertrekken – een lange rit door het nevelwoud om naar een nationaal park met aan de ene kant lagunes en aan de andere kant de Caraïbische kust te gaan.  Dit park is alleen maar te bereiken per vliegtuig of via het water.   We verblijven hier in een toffe lodge. Gisteren vnl. gewandeld en vandaag was het weer vroeg dag (half zes) om vroeg in de ochtend dieren te gaan spotten: de groene ara, toekans, leguanen, kaaimannen, kikkers, reigers, spinnen, slangen (zowat half National Geographic dus).  Af en toe aan het zwembad en daarnaast ook het lokale Caraïbisch dorpje bezocht en een namiddag tocht op het water.
Vanavond (wel zonder foto’s want verboden) gaan we nog schilpadden bewonderen die hun eieren leggen op het strand.

Dag 3: Puerto Viejo

Gisteren voornamelijk een reisdag gehad.  We zijn ‘s morgens vertrokken in Tortuguero, terug per boot en per bus om onze huurwagen op te pikken.  Daarna hebben we nog 150 km gereden naar het ganse zuid oosten naar Puerto Viejo aan de Caraïbische kust, dicht tegen de Panamese grens. In Costa Rica betekent dat bijna 3 uur rijden over gelukkig geasfalteerde wegen maar met veel gaten. Gelukkig hebben we een 4×4.  Onderweg heel wat bananenplantages tegengekomen … we moeten jullie ontgoochelen, wie Chiquita beter vindt dan Delmonte, … het zijn exact dezelfde bananen die naast mekaar groeien van hetzelfde ras en kwaliteit.  Alleen de rechtere bananen gaan naar de VS, de krommere iets kleinere komen naar Europa (en ze moeten minstens nog per 4 in een tros hangen).  Alleen de logistieke centra zijn verschillend maar liggen ook op ongeveer 5 km van mekaar in Puerto Limon.  Tenslotte, hier bananen eten is zeldzaam, want ‘t is beter om ze te exporteren (tot ontgoocheling van Mie die heel de tijd bananen vraagt).

Vandaag wat uitgerust en een chocolade tour gemaakt.  De 72% chocolade is hier heel wat beter omdat het verwerkingsproces minder industrieel is en dus minder zuren bevat die die eigenlijk te bitter maakt.  We hebben hier single malt chocolade kunnen proeven van de beste kwaliteit, alleen hebben we heel felle buien te verwerken gekregen maar het uitzicht op de Caraïbische zee maakte veel goed.  Bij dat weer zie je ook heel veel pijlgifkikkers lopen, want die voelen zich goed..  Aan de Caraïbische kust zijn er 2 seizoenen, het regenseizoen en het heel harde regenseizoen.
Tenslotte zoek de luiaard 😉 (die komen alleen maar uit de boom om te …)

Dag 4: Puerto Viejo (Punta Manzanillo & JRC)

Na een frisse duik in de oceaan deze morgen, hebben we wandeling gemaakt aan het uiterste zuiden op de stranden van Punta Manzanillo.  Namiddag stond er een ideale activiteit op het programma, een rondleiding in het ‘Jaguar Rescue Centre’, zowat het lokale natuurhulpcentrum waar gewonde of gevangen dieren worden verzorgd met als doelstelling ze terug in de natuur te zetten.  Vele dieren dus: luiaards, mieren eters, krokodillen, kaaimannen, katachtigen, slangen, apen, toekans, roofvogels, …
‘s Avonds nog een lekkere pannenkoek gegeten in Puerto Viejo en dus klaar voor de lange rit naar San Gerardo morgen.

Dag 5: Van Puerto Viejo naar San Gerardo de Dota

Gisteren zijn we aan de Caraibische kust vertrokken om via de havenstad Puerto Limon terug naar het binnenland te trekken.  Via Turrialba met de gelijknamige vulkaan, hebben we een tourtje gereden in de Orosi vallei.  De vulkaan in Turrialba kan je nu niet bezoeken, het park is gesloten wegens verhoogde activiteit en uitbarstingen sinds enkele maanden.  De Orosi Vallei is vooral tof omwille van enkele mooie uitzichten.  Tenslotte zijn we in de regen via Cartago in het dal van de Savegre rivier gekomen in het dorpje San Gerardo de Dota.  Een nogal spectaculaire afdalingen van 10 km naar een vallei van de Savegre heeft ons in een gebied gebracht vol frisse berglucht (en heel wat koeler) om in een prachtig hotel te logeren. Dit gebied is bekend om zijn vele vogelsoorten (o.a. kolibries aan het hotel).  Vandaag zijn we weer eens vroeg opgestaan want het was tijd om op zoek te gaan naar de Quetzal (vogel der vrijheid), een diertje dat enkel hier voorkomt en waar velen voor naar Costa Rica afreizen (omdat je het niet in gevangenschap overleeft).  We hebben geluk gehad en meerdere mannetjes (met lange staart) en vrouwtjes kunnen observeren.  Gelukkig had onze gids een goede verrekijker mee dus veel goede foto’s kunnen we jullie niet tonen (zoek maar eens op internet).  Rest van de voormiddag hebben we een bergwandeling gemaakt en in de namiddag zijn we via het nevelwoud een spectaculaire wandeling gaan maken naar een vulkaan.

Dag 6: Dominical

Deze morgen zijn we San Gerardo verlaten om ongeveer 95 km te rijden, maar bij het uitstappen aan de Pacifische kust in Dominical was de schok des te groter.  Waar het in San Gerardo deze morgen al zonnig was met een aangename 10-15 °C (de nacht was wel koud geweest), was het hier 35 °C (in de schaduw!).  We hebben vandaag vooral de tijd genomen om wat bij te rusten en de kinderen te laten zwemmen … in het zwembad weliswaar want hun beentjes waren wat stijf van het wandelen en liever in het zwembad dan in de oceaan.  Het zwarte zand was gloeiend heet in de zon en de zee had te veel stroming om te kunnen blijven rechtstaan.

Het dorpje zelf is charmant, vooral nogal onontgonnen (de hoofdstraat is niet verhard), ‘s avonds zijn we een lokale vis taco gaan eten, lekker hoor in zo’n kraampje.  Morgen is het weer vroeg dag want om 8h vertrekken we voor een boottocht om dolfijnen en hopelijk ook walvissen te gaan spotten.  Mogelijk is dat laatste nog iets te vroeg, maar we willen het erop wagen, want de kans dat je sowieso wat ziet (dolfijnen) is groot en daarnaast geeft het ook wat gelegenheid om te snorkelen.

Dag 7: Marino Balena

Vandaag hebben we weer een topper gehad, een dagje zeedieren spotten in het Nationaal Park Marino Balena op Playa Uvita.  In tegenstelling tot de meeste nationale park is dit gebied een beschermd gebied op zee.  Wat hebben we allemaal gezien: pelikanen, bruine genten, zeeschildpad 2 soorten dolfijnen: gespikkelde dolfijn, tuimelaars maar voornamelijk ook een bultrug walvis (een moeder met een kalfje van ongeveer 15 dagen oud).  Allemaal zeer moeilijk te fotograferen, dus vooral te genieten in onze gedachten.
Morgen wat avontuur met een canopy tour.

Dag 8: Manuel Antonio – Canopy

We zijn deze morgen vertrokken uit Dominical richting het nationaal park Manuel Antonio om er een Canopy (Zip-line of in het Nederlands tokkelen) te doen in een bos aan de grens met het nationaal park. Een “nationale” attractie over heel Costa Rica waarbij je hoog tussen de bomen van boomtop naar boomtop “reist” hangend aan een kabel. Wat zeer tof was bij deze TiTi – Canopy was dat er toevallig een Belgische begeleider bij was zodat de kinderen ook alles begrepen wat er gebeurde. De langste verplaatsing was ongeveer 500 m en 40 m boven de grond. Kijk maar naar de foto’s dat zegt meer dan 1000 woorden. Daarna zijn we doorgereden naar Jaco een wat drukke badplaats met wat hoogbouw waar ons hotel eerder basic / troosteloos is Kamers zijn wel zeer zuiver maar omdat er op het hele hotel slechts 3 kamers bezet zijn is er dus geen atmosfeer. Gelukkig is het maar één nachtje als doorsteek naar Arenal, een van de volgende hoogtepunten van onze reis met de bekendste vulkaan van het land waar je soms op de noordzijde de lava ziet uitstromen.

Dag 9:La Fortuna / Arenal (een verzopen dag)

Vandaag tijdig Jaco verlaten om te gaan wandelen in de buurt van de Arenal vulkaan. Na een tocht van 3,5uur zijn we in Fortuna aangekomen, van Arenal niet veel te zien wegens de mist … toch ‘s middags iets gegeten en toen is het beginnen te regenen (te gieten eigenlijk) en het is niet meer opgehouden. Dus eerder een verzopen dag zonder veel moois op foto te berichten buiten ons avondeten en een impressie van het hotel (laat ons zeggen een boerderijvakantie … sober, met enige sfeer … alleen we zijn de enige gasten).

Tegen ‘s avonds had het zoveel geregend dat de “brug” over de Rio Fortuna niet meer bereikbaar was en we dus rond hebben gereden naar de volgende brug om het stadje te bereiken.

Morgen cult tour op de boerderij en hopelijk wat zon zodat we in de namiddag de geplande wandeltocht alsnog kunnen doen. … Hoewel het weerbericht voorspelt niet veel goeds

Dag 10:La Fortuna / Cultday + Hot Springs

Na een verzopen dag, terug een topdag gehad … echter enkel de flanken van Arenal zichtbaar (zoals op één van de foto’s met wat verbeelding). De dag was wel grotendeels droog.

‘s Morgens stond na het ontbijt, een culttour op het programma: achter de tractor in een kar naar het lokale schooltje om te leren hoe men hier naar school gaat en welke dansen men uitvoert, daarna met de boer het veld van de suikerriet, papaya, ananas in om nadien te leren hoe men van de suikerriet echte natuursuikers maakt. Daarna was het tijd om zelf tortilla’s te maken en een welverdiende typische Costa Ricaanse maaltijd te eten met de zelfgemaakte tortilla en kip, maniok, aardappelen, de zwarte bonen die niet mochten ontbreken, rijst, …

Na de middag zijn we een hot spring thermal resort (ook zo’n must hier in de regio) gaan bezoeken om van enkele baden te genieten waarvan het water verhit wordt door Arenal. Voor de kleine en grote kinderen waren er een aantal glijbanen.

Dag 11: Monteverde

Vandaag 8/8 is het grote feestdag … we zijn Arenal verlaten (in droge toestand maar toch nog zeer veel nevel omheen de vulkaan) om richting Monteverde te gaan. Hierbij moesten we rond de Laguna Arenal. Het grootste meer van Costa Rica en ontstaan door de constructie van een stuwmeer, zowat het meer van Genève van het land dat het Zwitserland van midden Amerika genoemd wordt (zo noemt men Costa Rica wel eens en sommige landschappen doen zeker aan Zwitserland denken). Via een stukje Guanacaste zijn we zo in Monteverde geraakt.

Gelukkig hadden we een 4×4 want de laatste 30 km zijn moeilijk (de moeilijkste tot op heden) en vooral hobbelig. Monteverde is een paradijs op aarde en een van de mooiste nevelwouden van de wereld. Hoewel vandaag was het een zonnige en droge dag hier en zelfs de temperatuur lag iets boven de 20 °C. Dus niet veel nevel, maar dat was zeker fijn na het eerder vochtige en ook zwoele Arenal. De hele dag droog gehad en we hebben dus een prachtige wandeling gemaakt door het Curi Cancha reserve en zijn primaire wouden.

De avond zijn we naar het naburige Santa Elena geweest. Een van de meest gezellige dorpjes die we zijn tegengekomen. We hebben daar gegeten in een restaurant dat niets voor niets op de lijst staat van één van de 10 bizarste restaurant locaties op deze planeet. Het ganse restaurant was in / om een boom gebouwd.   Het eten was er super en het was er zeer gezellig en romantisch met op het einde van de avond een live bandje. Morgen is het tijdig opstaan want dan moeten we tussen de boomkruintoppen gaan wandelen in de hangende bruggen hier in Monteverde. Het lijkt wel dat we op dit plaatsje tijd te kort gaan hebben, zoveel leuks en zoveel prachtige wandelpaden.

Het hotel ligt hier midden in het nevel woud (Monteverde Cloud Lodge) en is weer top! Ook vandaag tijdens de wandeling weer wat nieuwe diertjes tegengekomen, maar ook wat oude bekenden, waaronder de meest speciale een hele bende quetzals, maar ook kolibries, … er moeten ook slangen zitten want meerdere slangenhuiden op de grond gevonden. Maar maak u niet ongerust, Costa Rica is op de wereld bekend voor de productie van antigiffen en er zijn maar 2 soorten giftige slangen: adders en koraalslangen … dagelijks worden in Costa Rica 2 mensen gebeten door deze dieren die vooral ‘s nachts actief zijn en er sterft er zelden iemand van (1 à 2 per jaar).

Dag 12: Monteverde part II

Monteverde is de hemel op aarde, te veel activiteiten om op te noemen, te veel schitterende wandelpaden, heerlijke restaurants en zeer gezellige sfeer, een super hotel, veel nieuwe diertjes … alleen de wegen 😉

Vandaag zijn we deze morgen gestart met een boomkruintop wandeling in de beroemde hangbruggen in het nevelwoud. Op deze hoogte dus toch wat nevel aanwezig. Na de wandeling hadden we nog wat energie over en omdat iedereen het zo leuk vond hebben we ook hier nog eens gaan tokkelen. 15 platformen en de langste lijn was hier 1 km lang (waar je kon vliegen als superman). Nu heeft Mie ook Jane uitgehangen aan de Tarzanswing.

We hebben de avond afgesloten met een nachtwandeling. Dan ga je hiken bij valavond en avond (is hier in Costa Rica al donker rond 6h – halfzeven). Op dat moment zie je heel wat andere diertjes die overdag slapen, sommige hebben we kunnen vastleggen en je zal ze zeker herkennen, andere zaken zoals slapende vogels, fluoriderende zwammen of vuurvliegjes zoek je maar zelf eens op.

Morgen rijden we door naar onze laatste bestemming, Portrero om nog wat uit te rusten (hoewel iedereen het zeer goed vol houd). Met ons 4 is het allemaal prima ok.

Dag 13: Potrero

Vandaag niet veel speciaals te melden … deze morgen met veel spijt in het hart Monteverde verlaten om richting ons laatste hotel te gaan in Portrero aan een van de stranden van Nicoya. De eerste 30 km waren weer moeizaam (à rato van 25 km per uur), de volgende 130 km gingen vlot (max. snelheid is over gans Costa Rica wel 80 km/h), dus na zo’n 3,5 op bestemming gekomen. De namiddag vooral wat genoten van het hotel en het mooie zwembad en wat plannen gemaakt voor de komende week.

Het was een mooi weertje, tot zes uur toen is er hier het zoveelste onweer uitgebarsten …

Dag 14: Tamarindo

Vandaag “de” activiteit gedaan aan een Costa Ricaanse kust … namelijk surfen en surflessen … en dat op Playa Tamarindo … voor zij die zich er zo graag aan waagden. Sommigen hadden hun surfleraar meegebracht zoals de kids, mama wou een echte surfleraar met “short”. Blijkbaar was mama toch een natuurtalent, volgens de alom charming surfleraar … zie maar, heel wat goede momenten, ook wat mindere momenten.

‘S avonds nog genoten van een fantastische zonsondergang, vuurrood (zoals de schouders van papa van al het fotografeerwerk in de volle zon) en nadien nog een heerlijke maaltijd op een strandrestaurant.

Iedereen ligt nu moe en verdient in zijn bedje … behalve papa die nog even een berichtje post … morgen moeten we al vroeg op want we rijden een dagje richting Rincon de la Vieja (een vulkanisch nationaal pak in het noorden, … Guanacaste … waar we een dagje gaan paardrijden (cowboy spelen) richting de gelijknamige vulkaan, een waterval en afronden doen we met een spa waar we ons gaan besmeren met de vulkanische modder) … kijk maar al eens op Vlaanderen vakantieland dan hebben jullie al een sneak preview met Erika van Thielen en Leen Merkcx maar wij gaan het beter doen 😉 !

Dag 15: Rincon De La Vieja

Vandaag weer een toffe afwisselende dag gehad. Deze morgen vroeg opgestaan omdat iedereen zei dat Rincon De La Vieja ongeveer twee en een half uur rijden was, uiteindelijk zijn we er zeer vlot geraakt of anderhalf uurtje … dus een beetje te vroeg voor onze activiteit met Hacienda Guachepelin: een op onze maat gemaakte tocht per paard omheen het nationaal park van de gelijknamige vulkaan. Nadat we ingezadeld waren, zijn we richting het nationaal park gereden om daar een relatief zware wandeltocht te maken langs mud pots en fumarolen. Na deze wandeling, ging het richting een bekende waterval waar je ook kon zwemmen (echter veel dapperen waren er niet om het koude water te trotseren).   Het landschap is hier totaal anders (eerder prairie en dus veel droger en minder groen). De vulkaan zelf heeft iets desolaat, zeker nu de klim naar de top niet toegelaten is omwille van verhoogde activiteit.

De dag is dan geëindigd met de beroemde symbiotisch spa: je insmeren met vulkanische modder (relatief heet in het begin), die laten opdrogen en dan afspoelen in één van de baden. …Pura Vida… Je huid is direct tien jaar jonger. … echter de spieren en gewrichten van het surfen deden des te veel meer pijn (daar hielp het niet voor :-)).

Mama en papa hun kaarsje is uit, echter de kids spelen nog met veel energie in het zwembad hier in het hotel….

Dag 16: Potrero Snorkling

Vandaag op tijd uit de veren, want de voormiddag was het snorkeltijd. We zijn richting Catherina Island gevaren (het eilandje dat we vanuit ons hotel al zagen liggen en waarachter de zon zo mooi ondergaat). Na een stevige snorkelbeurt, hebben we de namiddag voornamelijk wat uitgerust aan en rond het zwembad. Deze avond zijn we gaan eten in Tamerindo, zeer gezellig en ook lekker Italiaans…

De lasagne pollo leek op vidée maar dan in lasagne vorm … dus voor sommigen kan Italiaans dus ook ;-).

Morgen is onze laatste dag hier, dan wordt het voornamelijk een lazy day, uitrusten rond het zwembad en koffers pakken. Zaterdagmorgen wordt het vroeg dag, wan dan hebben we nog zo’n 250 Costa Ricaanse kilometers voor de boeg naar San José waar ons vliegtuig om half vier opstijgt richting Panama. Zondag zijn we dan om half één in Amsterdam Schiphol.

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Costa Rica.