Reisverslag familie op reis door Madagaskar

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie De Wilde – Meuwissen in Madagaskar

met kinderen van 7 en 6 jaar
22 juli

Donderdag zijn we in het holst van de nacht vertrokken voor ons volgende avontuur. Om 3 uur zaten we in onze auto richting Schiphol om naar Parijs te vliegen. Vanuit Parijs ging het verder voor een bijna 11 uur durende vlucht naar Antananarivo, hoofdstand van onze bestemming: Madagaskar. Het geheel was zeer vlot verlopen… Om 23h30 (lokale tijd, voor jullie 22h30) zijn we veilig en wel aangekomen op de internationale luchthaven en voor we het wisten waren we het land binnen… Papieren ingevuld, visum gekocht… Echter bagage afladen duur daar net iets langer dan bij ons. Met twee karretjes moest een vol intercontinentaal vliegtuig leeggemaakt worden en onze bagage zat op het voorlaatste en laatste karretje zodat we rond 2h in het hotel waren.

Vandaag rond half tien werden we door de vriendelijke mensen van de lokale reisbegeleiding opgewacht voor een briefing van de tour en aansluitend naar de luchthaven van Tana (zo noemen de locals Antananarivo) gebracht voor een nationale vlucht naar Tulear. Travelnauts heeft ook hier weer een goede connectie gevonden met lokale begeleiding, zo is toch onze eerste indruk. Helemaal in het zuiden en vlak bij de straat van Mozambique. Het leven is hier duidelijk een beetje soberder dan bij ons, maar iedereen is hier wel supervriendelijk, zo ook onze chauffeur en gids Honoré die ons hier stond op te wachten. Hij had de 950 km tussen Tana en Tulear de twee dagen voordien met de wagen afgelegd en bracht ons naar onze eerste uitstap, direct een hoogtepunt het nationaal park Reniala waar we heel wat moois van fauna en flora te zien krijgen. Dit gebied is zowat het droogste van Madagaskar, het regent hier enkel in januari en februari… Voor de rest geen druppel en is met zijn zandbodem de ideale plek voor Baobabs, één van de nationale kentekens van Madagaskar. Van de 9 soorten, zijn er 7 typisch voor Madagaskar.  Naast de Baobabs, heel wat andere planten en ook dieren zoals schilpadden, kameleons, insecten… Na de wandeling in het park zijn we naar ons hotel gereden in Ifaty, aan de zee gelegen. In het zuiden is het overdag heerlijk warm (30°C), maar aangezien het hier winter is, is het omstreeks 18h donker en koelt het sneller af naar een voor ons nog steeds aangename 15-20 °C.  ’s Avonds heerlijk gegeten, en klaar voor de volgende avontuurlijke dag.

Internet is niet altijd aanwezig, maar dat zullen jullie wel merken.

23 juli

Ondertussen zijn we het leven hier goed gewoon en ook wonderen kunnen gebeuren. Voor de eerste keer in zowat vijf jaar heeft het hier een dag geregend buiten het regenseizoen. Gisteren rond 23h is het beginnen wat te regenen en ook deze voormiddag hadden we wat regen. Maar regen is een groot woord want je kon kwasie tussen de druppels lopen en echt nat worden deed je niet.

De voormiddag hebben we wat gerust, de kinderen hebben in de lagune gespeeld en hadden vooral aantrek bij de lokale kinderen die verbaasd waren van hun turnkunsten, maar nog meer van het blonde haar. Ze noemen ons “blanken” “vasa” en vinden het geweldig om die huid en haren aan te raken. Daarnaast zijn ze op zoek naar snoepjes en balpennen. ‘s Morgens vroeg vertrekken de lokale vissers de zee in om op zoek te gaan naar vis.

‘s Middags lekker gegeten, de kinderen de lokale inktvis en ik heb voor het eerst Zebu gegeten (de lokale koe). Tegen de middag was het ook lekker warm en in de namiddag hebben we een tocht gemaakt in de lokale vegetatie, wat men “spiny forrest” noemt vol met Baobabs en andere stekelachtige struiken en bomen. Hier en daar cactussen. Die tocht was ook bijzonder want dat hebben we met een traditionele Zebukar gemaakt. Nu is het avond, en zoals gisteren relatief snel donker en terug wat frisser. Tijd om ons avondmaal voor te bereiden. Als alles goed loopt gaan we morgen voor we ons tocht richting Tana (gelukkig in verschillende etappes) terug aanvatten nog een boottocht maken op zoek naar walvissen die nu hun trektocht maken door de golf van Mozambique. Vanaf dan zal het een tijdje duren voor we terug zee zien want we gaan van het laagland richting centrum Madagaskar doorheen de verschillende vegetaties en in stijgende hoogtes, dalende temperatuur en hier en daar zeker ook vochtiger. Onze eerste tussenstop morgen wordt Isalo met een prachtig nationaal park. Voor dat we daar toekomen, zal het zeker morgen avond zijn… Ongeveer 250 km (maar zoals jullie in de foto’s zien zijn hier geen autostrades!

24 juli

Vandaag een boeiende morgen gehad. Vanuit het hotel een boottrip gemaakt de golf van Mozambique op om bultruggen te spotten… En wat een succes: meerdere walvissen gezien die duidelijk aan het spelen zijn. Wel voldoende afstand moeten houden want zo’n kolos van 20 m die uit het water springt, wil je wel niet in je bootje hebben. Iedereen heeft ervan genoten.

‘s Middags vertrokken richting Isola voor een trip van ca. 250 km, te beginnen met het armste en droogste deel van het land waar zelfs de maniok met moeite groeit… De rest van de mail volgt morgen vroeg of morgen avond… Want binnen 10 min. geen elektriciteit meer….

… Bij het armste deel van het land… Gewoon ongelooflijk hoe primitief en hoe weinig men heeft… Ook voor de kinderen een cultuurschok en zelfs voor iemand die India gezien heeft… We hebben hier wat snoep uitgedeeld en voor je het wist waren er het in het dorpje geen 5 kinderen maar precies 100. Zo erg dat we zelfs de auto niet konden verlaten.

We hebben deze afstand afgelegd door een verscheidenheid van landschappen… Tulear met Baobabs en platte tafelbergen, via een vreemde rum stokerij. Alles in vaten en dampend dat je de alcohol nog km ‘s verder kon ruiken. Best niet te kopen want je kent het % goede alcohol niet. Dan via een transitiezone, het groene Zombitse park om in een deel nomands land te komen. In dit deel zijn er verschillende Safin mijnen met de nodige winkels (waar we wel iets gekocht hebben). Tenslotte zijn we aangekomen in Isalo (Rahonira), een ruw landschap uit de jura periode met zacht afgesleten gesteente. Ons hotel ligt op de flanken van één van de rotsen van het Isalo gebergte waar we morgen (vandaag dus) een fikse wandeling gaan maken.

Satrana lodge is een soort luxe tentenkamp, me alle voorzieningen die je kunt bedenken. Alleen niet altijd elektriciteit. Elektriciteit is beschikbaar van 17h (een uur voor sunset) tot 22h… En van 6h30 – 9h00. In Madagaskar is stromend en nog meer warm water en bovendien elektriciteit een echte luxe. We waren wel op de hoogte dat elektriciteit in de hotels kon wegvallen. In ons vorig hotel mochten we ook enkel zware apparaten zoals haardrogers gebruiken als de generator aanstond en anders werd er overgeschakeld op zonne-energie en batterijen. Hier opteert men om elektriciteit aan te bieden op bepaalde uren.

Het eten is in Madagaskar relatief lekker met een Franse invloed en van voldoende kwaliteit. Een driegangenmenu kost hier typisch 10-12 € dus opletten voor de lijn.

25 juli

Vandaag vroeg gestart (voor de warmte) aan een wandeling van 8 km in en door en over het Isola Nationaal Park. We zijn geklommen tot op meer dan 900 m. het hoogste punt in het park ligt rond 1000 m. in dit park is de eerste attractie het uitzicht, maar daarnaast heel wat dieren: wandelende takken, hagedissen, schorpioenen en vooral lemuren in de natuur (ringstaart en bruin)… en een natuurlijk zwembad.

Na de picknick in de vroege namiddag wat uitgerust in het hotel om nadien de zonsondergang te gaan bewonderen in het fenêtre d’Isalo. Heerlijke dag, wel vermoeiend en morgen gaan we naar onze volgende bestemming voor weer nieuwe avonturen.

26 juli

Vandaag geen internet (alvast te langzaam)… Daarom vandaag het verslag en als het straks nog even kan ook het verslag van vandaag 😉

… Gisteren een lange tocht gehad van ca. 320 km. ‘s Morgens dus tijdig in Isola vertrokken om door een continu veranderend landschap te rijden. We lieten het ruw Isola achter ons liggen en gingen over een vlakte die eeuwig leek te duren. Vanuit deze vlakte ging het verderop richting meer heuvelachtig gebied waar we in de late namiddag het Anja Reserve bezocht hebben.

Het Anja Reserve is een natuurpark aan de voet van een ca. 900 m hoge bergketen die het voorgebergte is van de derde hoogste bergketen in Madagaskar en is de verblijfplaats van ringstaartlemuren. Fotograferen in de hoge boomtoppen was niet zo eenvoudig, dus jullie zullen het moeten geloven, het bezoek was de moeite waard en vele lemuren en kameleons gezien. Het knappe aan het project is dat de inkomsten van de bezoeken gebruikt worden voor de ontwikkeling van het dorp.

Na het bezoek ging onze tocht verder voor de maaltijd in Amblavao, een pittoresk bergdorpje aan de voet van een volgend landschap dat meer gekenmerkt wordt door rijst en wijnbouw. Na de lunch hebben we hier zowel een zijdemakerij en een papierfabriek” bezocht. De lokale wijnboerderij was niet te bezien wegens problemen met de fiscus ;-)…  Vanuit Amblavao ging de tocht verder naar het regenwoud van Ranomafana waar we net voor het donker zijn aangekomen. Ons avontuur in het regenwoud kunnen jullie straks of anders? Lezen afhankelijk van onze connectiviteit.

27 juli

Vandaag hebben we onze dag doorgebracht in Ranomafana en het gelijknamige nationale park. Dit park is zeer bijzonder en is de habitat van 12 lemur-soorten, waarvan de recentste in 1986 is ontdekt: de gouden lemur. Onze gids en chauffeur, Honoré, kent blijkbaar steeds zeer goede lokale gidsen die ons ter plaatse rondleiden. In dit nationaal park was dit Laurent, die in 1986 zelf deel uitmaakte van het lokale onderzoek brigade o.l.v. Patrica Wright en die mee deze soort ontdekt heeft. Hij heeft ons in de voormiddag in door het park begeleid en we hebben verschillende soorten lemuren gezien waaronder deze gouden lemur. Fotografie in het bladerendek is niet eenvoudig, maar we zullen de beelden zeker in onze gedachten behouden. Daarnaast ook nog wat ander “wild” gezien. Dit regenwoud is zeer bijzonder en ongeveer 40000 ha groot waarvan 2000 al onderzocht zijn. Er worden hier nog regelmatig nieuwe diersoorten ontdekt in dit primair regenwoud dat grotendeels endemisch en authentiek is gebleven.

Mevr. Wright heeft hier ook lokaal een onderzoekscentrum opgericht dat we bezocht hebben. Men doet hier naast internationaal onderzoek ook aan educatie om te vermijden dat de lokale bevolking roofbouw pleegt en zich ook op alle gebied verder ontwikkelt.

Ranomafana betekent letterlijk “warm water” en dat hebben we in de namiddag kunnen ontdekken in het lokale publieke zwembad dat vooral door Makassar toeristen gebruikt wordt uit de hoofdstad Antananarivo omdat daar in de winter de zwembaden gesloten hebben. Na een nacht vol regen was dit een heerlijke warme dag.

Verder is alles met ons prima, ook dit is weer een prima lodge… En maken de kinderen kennis met hoe het aan de andere kant van de wereld leven is in minder luxueuze omstandigheden. Morgen wordt het weer een trektocht naar het koudste deel van Madagaskar onder de deskundige begeleiding van Honoré van het lokale team die echt wel puik werk levert door het veilige rijwerk tussen de kuddes Zebu’s die regelmatig op de weg lopen. De wegen zijn zeker de laatste jaren sterk verbeterd, maar hier en daar is het toch nog enkel verharde weg met putten die zeer diep kunnen zijn.

28 juli

Vandaag zijn we vertrokken voor onze tocht richting Andasibe. Omdat dit een nogal lange tocht is, doen we dit in twee dagen. De eerste tocht trekt vanuit het regenwoud van Ranomafana naar Antsirabe. Deze tocht brengt ons terug naar centraal Madagaskar en ongeveer tot op 200 km van Tana. Highlights zijn weer het variërend landschap.

Rond de middag zijn we gestopt in Ambositra, de hoofdstad van de lokale houtbewerking en tevens deel van Unesco erfgoed. Wat ons opvalt van ons ondertussen meer dan 700 km durende trip vanuit het zuiden naar ondertussen centraal Madagaskar is dat hoe dichter we bij de hoofdstad komen, hoe rijker de bevolking wordt en hoe rijker de ondergrond wordt om de overal aanwezige landbouw te ondersteunen. In het arme zuiden waren het rieten hutjes, dan werden het lemen hutjes met rieten dak, bakstenen hutjes af en toe met wat golfplaat of dakpannen en ondertussen zijn het bakstenen huizen soms met meerdere verdiepingen… Daarnaast vind je langs de weg steeds markten, ambachten (steenkappers, houtbewerkers, naaiwerk…) en vooral langs de “highway” RN7 overal waar men aan rijstbouw doet tevens de productie van bakstenen. Boeiend om te zien.

In Ambositra hebben we ook de lokale folklore dansen kunnen zien. In de namiddag zijn we dan in Antsirabe beland zowat de industriële hoofdstad van Madagaskar met een rijk koloniaal verleden (avenues, thermale baden) en de lokale/nationale brouwerij THB (three horses beer) in handen van je raadt het wel een Belg ;-). Deze regio wordt gekenmerkt door de pousse-pousse (of lokale riksja) waar we morgen zeker een ritje mee gaan maken. Verder is dit niet zo’n charmante stad, wel een tof hotel met zeer lekker keuken… Morgen gaat onze tocht vanuit Antsirabe verder via Tana (de hoofdstad) naar het in het oosten gelegen Andasibe. Afstanden zijn hier redelijk groot maar de weg valt (meestal) wel mee.

29 juli

Vanmorgen voor we Antsirabe verlaten nog even de stad verkent met de pousse pousse, een soort extreem goedkoop lokaal vervoersmiddel. Het was zo goedkoop dat we beide trekkers zowat elk het 20-voudige van het normale tarief als fooi gegeven hebben om toch geen gevoel van hedendaagse “slavernij” te hebben. Voor de kinderen was het wel een ervaring. Verder nog in Antsirabe een productie van natuursteen bezocht en onderweg naar onze volgende bestelling nog via de hoofdstad van het ene ambacht naar de volgende gegaan: de hoofdstad van de foie gras, van de alumium potten gieterijen, van de landbouw, van het maken van speelgoed, allemaal knap die ambachten!

Om zo uiteindelijk het einde van de RN7 te bereiken in de hoofdstad Tana die we eergisteren achter ons gelaten hebben om via RN2 naar het oosten te gaan naar het volgende regenwoud dat van Andasibe. Daar hebben we geslapen in de Vakona lodge, een hotel midden in een eigen Reserve. Gisteren hebben we dan het Andasibe nationaal park bezocht. Een regenwoud dat iets minder endemisch is, deels beschadigd is door de ontbossing, deels door de herplanting van eucalyptus. Gelukkig zijn er projecten om het woud in ere te herstellen alleen zullen ze er pas in 50 jaar de vruchten van plukken. Dit is zeker niet de enige plek waar er roofbouw werd gepleegd. Het nationaal park is bijzonder omdat hier de Indri Indri zit, de grootste lemuursoort, ongeveer zo groot als ons Mie.

30 juli

In de voormiddag dus het NP bezocht, in de namiddag het privé reserve van de lodge waar enkele dieren dichtbij konden gezien worden, o.a. de lemuren, maar ook een aantal andere diersoorten. Leuk voor de kids!. ‘s avonds dan nog afgesloten met een avondwandeling om nachtlemuren en nachtdieren te zien.

31 juli

Vandaag zijn we dan terug van Andasibe richting Antananarivo gereden. Onderweg in enkele reptielen reserve gestopt wat ideaal voor de kinderen was. Hier konden ze met zoal alle kameleons, gekko’s, slangen, kikkers die hier zitten kennis maken maar dan in gevangenschap en van dichtbij. Kort na de middag zijn we in de hoofdstad Tana teruggekeerd. Hier had Honoré een leuke verrassing voor ons. Een heuse lunch in het oude station van Tana (net een terugkeer naar de 30’s van de vorige eeuw), en een stads bezoek langs alle highlights van de stad. Het contrast is groot tussen het platteland, zeker Andasibe dat toch terug een heel stukje armer was en toch een wat rijkere stad die zeker op een zondag zeer aangenaam vertoeven is!

Morgenvroeg verlaten we terug de hoofdstad met een vlucht gans naar het noorden om de laatste trektocht in het noorden vanuit Diego richting Nosy Be aan te vatten

01 augustus

Vanmorgen zeer vroeg opgestaan om, om 7h een binnenlandse vlucht te nemen vanuit Tana richting het uiterste noorden. Diego Suarez ligt ongeveer 1200 km ten noorden van Tana en is het startpunt van het volgende deel van onze reis. En wat voor een startpunt, dit warme, wat exotische oord ligt op het noordelijk puntje (dus dichter bij de evenaar) van Madagaskar waar de Indische Oceaan en het kanaal van Mozambique samenkomen en is steeds een belangrijk punt geweest in de verdediging van het land.

In de voormiddag hebben we Montagne des Francais beklommen. Het historisch observatiepunt van de Fransen, ‘s middags heerlijk verse vis gegeten (en voor we het wisten zaten de lemuren mee aan tafel). In de namiddag hebben we baaien bezocht van Diego. De eerste, baie des Francais heeft o.a. in de tweede oorlog een belangrijke rol gespeeld. De volgende “trois baies” zijn vooral bekend omwille van hun bijzondere stranden waar we heerlijk gewandeld hebben en de kinderen verkoeling gezocht hebben in het water. Echt een topdag, vermoeiend omdat we vroeg opgestaan zijn, maar wat een prachtig oord hier en een echte topper als vertrekbasis voor het noorden. Het hotel zelf was basic maar al bij al ok, iets minder dan wat we gewoon waren, maar zeker meer dan voldoende. Aan de andere kant, als we uit onze kamer stappen en geen 10 m wandelen, zitten we al op het strand en in de zee want is gelegen in één van de vele baaien van Diego… Een toch wat bijzonder oord want zeer mooi, heerlijk tropisch en met wat geschiedenis uit de kolonisatie en WO… De bevolking is hier totaal anders dan in de rest van het land, maar wat ze zeker gemeen hebben is de heerlijke gastvrijheid en steeds een glimlach!

Zone groeten van het warme Diego (35 °C). Morgen vertrekken we richting Amber Mountain en zal het in het regenwoud weer wat frisser worden. Geen zorgen, we zijn er op voorzien en passen ons continu aan. En zoals we het gewoon zijn, is ook onze nieuwe gids zeer gastvrij! Moe maar voldaan gaan we in ons bedje kruipen, de kinderen slapen al even nu wijn nog.

02 augustus

Na een goede nacht in Baie des Français met uitzicht op zee, zijn we deze morgen vertrokken voor een nieuw avontuur in een typisch woud, gelegen op Amber Mountain. Onze bestemming ging via RN6 en eindigde in dit oudste natuurpark van Madagaskar gelegen op 700 à 1400 m. Amber Mountain heeft is omwille van zijn ligging heel wat frisser, maar kent daardoor ook een specifieke biodiversiteit. We hebben hier een dagtocht gemaakt via kratermeren en watervallen, met op de middag een picknick bereidt door iemand van het lokale gezellige dorp Joffreville.

Voor we vertrokken hebben we nog een tourtje gemaakt door Diego Suarez, een toch wat rijkere stad met vooral heel veel koloniale invloed! Trouwens ook richting Amber Mountain heel wat Franse verlaten kazernes en oorlogskerkhoven tegengekomen. Diego Suarez wordt gekenmerkt door brede lanen en opvallend zijn de gele taxi’s, zowel truck truck als de oude Renault R4.

Amber Mountain is niet zover van Diego, zowat 40 km richting binnenland en vanop de zeer groene heuvels zie je duidelijk nog de baai. Tijdens deze dagtocht ongeveer alles gezien wat er te zien viel, heel wat flora maar ook speciale fauna: vogels (o.a. Kingfisher, …), lemuren specifiek voor de regio maar vooral veel kameleons waaronder de kleinste ter wereld, nauwelijks 2 cm groot als ze volwassen zijn en gekko’s. Een prachtige wandeling, en aan het einde van de dag zijn we richting ons hotel getrokken op de flanken van Amber Mountain, Nature lodge. Dit is een prachtig oord, met geweldige kamers en een enorm gezellig centraal paviljoen waar je heerlijk kan eten of relaxen in één van de salons. Echt een top hotel!

Nog een kleine anekdote i.v.m. onze lunch gisteren. Heerlijk gegeten in Ramena, het vissersdorp tussen Diego/Baie des Française en les 3 baies. Toen we onze bestelling doorgegeven hadden zagen we plots iemand achter de schermen naar de lokale markt lopen om verse vis te kopen, even later de groenten, enz.… Het eten was dus super vers bereidt, en ook nog eens lekker… Gegrilde vis met riz “coco”… Een heerlijk slaatje erbij en de lekkere kleine bananen van hier (beter dan de grote uit midden Amerika), maar het heeft wel wat voeten in de aarde gehad… Maar het leven is hier Mura Mura (langzaam langzaam)…

03 augustus

Vandaag hebben we na een goede nacht in Amber Mountain die frissere oord verlaten om via de RN6 richting het noordelijke binnenland te gaan met als eindbestemming Ankarana.

Onderweg een stop gemaakt bij de rode Tsingy, een soort erosie fenomeen onderaan een schitterende rode Canyon. De laatste 16 km er naar toe waren van spectaculaire aard wat de weg betreft.

Na de rode Tsingy zijn we dan doorgereden naar Ankarana waar we een gezellig, sober familiehotel hadden zonder enige connectiviteit. Gisteren hebben we dan een dagtocht gemaakt doorheen het Ankarana nationaal park waar de grijze Tsingy zijn. Het gaat om een gelijkaardig fenomeen maar dan op een heel ander gesteente dat veel harder is en waar je dus over / door kunt wandelen. Zeer spectaculair. Namiddag ging de tocht door lokale grotten met zeer veel vleermuizen en ander gedierte… Het klimaat is in Ankarana heel wat zwoeler en net boven de 30 °C.

05 augustus

Deze morgen zijn we verder gereden, zo’n 150 km, richting Ankify via een bekend plantagegebied voor koffie, bananen, chocolade. Zowat Costa Rica in het klein… Maar wel ook iets wat men daar niet heeft: vanille. Ankify de boot genomen voor een privé overtocht naar onze rustbestemming Nosy Be (een eiland in het kanaal van Mozambique). Onze hotelvilla is zeer luxe en vooral meer dan 10 Madagaskar woningen groot… Maar daarover morgen misschien meer

06 augustus

Zoals we jullie al schreven zijn we vanuit Ankarana vertrokken om richting Nosy Be te gaan met als tussenstop o.a. de indrukwekkende plantages van koffie, cacao en vanille. Gisteren avond nog wat regen gehad, maar vandaag was het een stralende dag. Onze nacht was super in onze privé villa en vandaag stond er een boeiende dag op het programma. Nosy Be, letterlijk “groot (Be) eiland (Nosy)” heeft in de buurt een aantal toffe bestemmingen liggen.

Vanuit Nosy Be zijn we eerst in de voormiddag richting Nosy Komba gevaren, eiland van de lemuren waar we hartelijk onthaald werden in het lokale dorpje vol ambachtelijke stalletjes maar vooral vol verrassingen omdat op het eiland een aantal lemuursoorten zitten en ook een aantal schilpadden goed worden verzorgd. Rond de middag zijn we doorgevaren naar Nosy Tanikely, een zeer klein eiland dat een natuurpark (koraalrif) heeft in de zee. Het was een geweldige snorkelbelevenis… De beste van de afgelopen jaren, super eenvoudig zwemmen, kalm en helder water en vooral veel te zien: koraal, zeevissen, o.a. Nemo en Dory… En als kers op de taart een aantal zeeschildpadden… Om niet over de picknick te spreken vers bereid op het strand! Ook de camera van Mare heeft goed dienst gedaan omdat we daarmee ook onder water konden fotograferen. Niet eenvoudig maar sowieso veel kijkplezier…

07 augustus

Een rustdag gehad, heerlijk zonnig weer en de kinderen die heel de dag aan het zwembad en het strand hebben gespeeld… vandaag breien we daar nog een verlengstuk aan.  Late namiddag rond half vijf vertrekken we richting de luchthaven van Nosy Be om van hieruit naar Tana te vliegen waar we dan nog één dag zijn om morgen nacht terug richting Parijs te vliegen

09 augustus

Na twee dagen heerlijke zon, zee, zwembad en rust zijn we gisterenavond teruggevlogen naar Tana. Doordat de vlucht verlaat was van half vijf naar half acht hebben we nog een ganse dag in het hotel gehad die vriendelijk genoeg ons de kamer nog de ganse dag gratis ter beschikking hebben gesteld. Aangekomen op de “internationale” luchthaven van Nosy Be bleek er een probleem te zijn met de vlucht en heeft men twee alternatieve kleinere vliegtuigen laten overkomen vanuit Tana waardoor we pas om kwart voor 10 zijn kunnen boarden (gelukkig op het eerste van de twee vliegtuigen). Hierdoor waren we iets later dan verwacht in ons hotel, kort na middernacht.

Vandaag wat uitgeslapen en ons in de late namiddag nog een korte trip genomen naar Ambohimanga, het voormalig paleis van de koning en het zomerpaleis van de latere koninginnen. Een mooie halve daguitstap om de dag wat te breken. Vanavond vertrekt onze vlucht richting Parijs en Schiphol en dit is dan tevens ook het einde van ons reisverslag vanuit een boeiend en gastvrije Madagaskar.

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Madagaskar.