Reisverslag familie op reis door West-Amerika

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie Den Boer – Groot in West-Amerika

met kinderen van 9 en 3 jaar
Reisverslag familie den Boer West Amerika 8 tot en met 29 juli

Het reisgezelschap bestaat uit opa Fred, oma Ali, pappa Martijn, mamma Purdey en Kim (9) en Zoë (3)

We komen in de loop van de middag in Amerika aan. Opa had in Nederland al een taxi geregeld. Dat was erg prettig. Na even rustige middag in het hotel gaan we de stad in om wat te eten. We vinden een leuk tentje Mell’s diner genaamd. Het is een typisch Amerikaanse diner. Een happy days decor.

De tweede dag zijn we al vroeg op. Dat komt wel goed uit, want er staat een fietstocht op het programma. Vlakbij Fishermans Wharf nemen we eerst een typisch Amerikaans ontbijt. Daarna maken we een tocht onder leiding van een gids. Het is een flink stuk en steil, maar zelfs Kim weert zich kranig en fiets zelf over de Golden Gate Bridge! Zoë gaat mee in de aanhangwagen achter de fiets van pappa. Helaas is er veel mist als we op de brug fietsen. Eenmaal over de brug breekt de zon door. In Sausalito schijnt de zon flink en verbranden we allemaal. Met de fiets gaan we op de veerpont terug naar de stad. Onderweg zien we walvissen! Wat een prachtige ervaring.

De dag erna gaan opa, oma en pappa naar Alcatraz. Aangezien het me voor de meiden niet geschikt lijkt, gaan wij die ochtend zwemmen in het zwembad van het hotel. En nadat we wat gewinkeld hebben gaan we hen opzoeken bij de pier. We lunchen met z’n allen op pier 39. Er lagen nog een aantal zeeleeuwen op de pier, maar het waren er niet veel.

Na de lunch gaat een grote wens van mij in vervulling en lopen we naar Lombardstreet. Het was daar zo druk dat terplekke het verkeer geregeld wordt. Ik loop naar boven en naar beneden om foto’s te maken. Prachtig!

Vandaag reizen we door naar Sonora. Het is een stuk rijden en de meiden vallen in slaap in de auto. Daarom rijden we door. We lunchen later in de middag. Als we uitgepakt hebben gaan we lekker zwemmen. Op het balkon van de hotelkamer spelen we nog een spelletje en gaan we vroeg onder de wol.

De volgende dag is iedereen vroeg wakker. We ontbijten in het hotel en gaan dan op pad. Op zoek naar sequoia bomen. Wat een wonder der natuur. Ze zijn geweldig en zo groot. We wandelen door een prachtig bos en maken veel foto’s. In Sonora gaan we lunchen en even winkelen. Bij terugkomst in het hotel gaan we nog even zwemmen, even afkoelen.

Na een onrustige nacht pakken we onze spullen en gaan we op weg naar Yosemite. Wat een prachtig gebied is dat. We vallen van de ene verbazing in de andere. Ik blijf foto’s maken. Wat is het hier mooi! Op weg naar Glacier Point moeten we onze auto parkeren en met een shuttle bus verder. Wat een spannende onderneming. De chauffeur maakt contact met de chauffeur die de berg af komt om te kijken waar ze elkaar kunnen passeren… ondanks de spannende rit is het het allemaal waard. Het uitzicht is adembenemend! We rijden terug via Yosemite Village. Van daaruit rijden we door naar Mammoth Lakes.

We hebben in Mammoth Lakes een mooi hotel. Het is normaal een ski resort, maar in de zomer is het ook mooi. Het is voor een nachtje als doorreis hotel. Hoewel we ons hier best langer hadden kunnen vermaken.

Van hier uit hebben we een flinke rit voor de boeg…we gaan nu op naar Las Vegas. We gaan van een bosrijk gebied naar de woestijn. Wat een verschil. Las Vegas is een bizarre stad. Er is constant geluid. Vliegtuigen vliegen af en aan. Helikopters vliegen constant over. En het is er bloedheet. We verblijven in het Luxor hotel. Een hotel met Egyptisch thema. Zoë is vooral onder de indruk van de ‘mens leeuw’ en ook het hotel naast het onze vindt ze erg mooi. Het is in de vorm van een kasteel. In de avond lopen we een stukje over de strip. Wat een drukte. Vooral de M&M winkel vinden de meiden prachtig.

Wat een feest… de meiden slapen uit! Nu waren we veel te laat gaan slapen…maar dit is wel erg fijn. Eer dat we allemaal aangekleed zijn is het 11 uur…tijd voor een ontbijtje… lekker Amerikaans gaan we naar Starbucks…daar zitten er drie van in het hotel…dus dat komt wel goed. Pappa en opa gaan naar de Hoover Dam. Dat is ons een beetje te warm. Wij trekken lekker onze badkleding aan en gaan het zwembad uittesten. Er vliegen constant helikopters over onze hoofden. Wat een bizar gedoe… Na ruim een uur vinden we het echt te warm buiten en gaan we lekker naar binnen in de airco. In de middag gaan we met de auto de Strip op. Wat een drukte. Aangezien een aantal hotels gelinkt zijn kunnen we gratis parkeren bij The Mirage. Van daar uit gaan we naar The Venetian. Een hotel in Venetiaans thema waar ze met gondels door het hotel varen. In Las Vegas kan ook alles!

Vanuit de woestijn van Las Vegas gaan we naar de bergen van Bryce. Wat een verschil in omgeving en wat een verschil in temperatuur. Heerlijk dat het even iets koeler is.

Nadat de meiden weer lekker uitgeslapen hebben kunnen we nog net ontbijten in het hotel. Echte Amerikaanse pannenkoeken. Wat een flinke hap is dat. In het hotel kun je foto’s laten maken in wild west stijl. Dat gaan de meiden en ik doen. Wat een plezier hebben we daar. De foto’s zijn erg leuk geworden. Met een shuttle bus gaan we Bryce Canyon in. Bij Bryce Point stappen we uit om foto’s te maken. Ik durf niet zo hoog te klimmen… pappa wel en die maakt samen met oma mooie foto’s. Alhoewel we niet verder naar boven durven is het uitzicht hier al adembenemend. Met de shuttle bus gaan we weer terug naar het hotel. Oma en ik gaan nog even de winkeltjes rondom het hotel in. Als we de straat oversteken komen we onze vrienden tegen die in dezelfde periode hier in Amerika zitten. Hoe gaaf is het om elkaar hier te ontmoeten. Zij hebben een dochter die maar al te graag met onze meiden gaat zwemmen. Ze genieten enorm. In de avond gaan we met zijn allen eten in het dorp. Het is een soort diner show. Eerst worden we verwend met echte cowboymuziek en we zingen uit volle borst mee. Daarna krijgen we een echte cowboymaaltijd. Wat een feest. We hebben de grootste lol met elkaar.

De volgende dag gaan we ieder onze eigen weg. Onze vrienden zullen we later nog eens ontmoeten. Wij gaan met opa en oma op weg naar het volgende hotel. We nemen een ‘omweg’ door Zion National Park. We blijven ons verbazen dat elk park weer zijn eigen prachtige kenmerken heeft. Onderweg lunchen we in een ouderwetse diner en daar hebben ze veel kolibries rondvliegen. Wat een bijzondere vogels zijn dat toch. We overnachten in Page, bij Lake Powell. Het hotel doet Mexicaans aan. Erg leuk. Het zwembad is heerlijk verkoelend. Na een lekkere maaltijd in het hotel gaan we moe, maar voldaan slapen.

De meiden hebben lekker uitgeslapen. Na een rustige morgen hebben we bij de Walmart een broodje gehaald en wat drinken. Het is was erg warm vandaag en Horseshoe Bend stond op het programma. We komen daar rond de middag aan. Warmste punt van de dag. Van tevoren worden we gewaarschuwd dat je niet zonder water en een goede bescherming tegen de zon de duin op mag. Om bij de Horseshoe Bend te komen moet je eerst een duin op. Zoë wil niet zelf de duin op. Ze houdt niet van zand in haar schoenen. Dus draag ik haar op mijn nek naar boven. Daar is een schuilplaats tegen de zon, waar best wat mensen zitten. Ik besluit met Zoë daar te blijven, mijn schoonvader blijft ook. Mijn man, schoonmoeder en Kim gaan wel de duin af naar de rand. Vanaf daar kun je de Horseshoe Bend bekijken. Gelukkig maken zij foto’s. Boven hebben we een leuk gesprek met twee Amerikaanse broers. Een van hen zit in een rolstoel. Hij is samen met zijn broer over de duin heen gegaan naar beneden. Naar boven zijn ze geholpen door omstanders. We raken in gesprek over waarom ze deze reis samen maken. Heel bijzonder zo met zijn tweeën. Als we terug bij het hotel zijn gaan mijn schoonmoeder en ik nog even zwemmen met de meiden om af te koelen. Aan het einde van de middag rijden we nog naar Lake Powell om foto’s te maken van het meer en de stuwdam. In een oude raderboot blijkt een leuke pizzeria te zitten. Daar genieten we van pizza en spaghetti waar mijn schoonvader zo’n trek in had.

Wat een verschil: van zo’n 40 graden celcius naar 15 graden celcius en het regent! Des te dichter we bij Flagstaff komen, des te kouder en natter het werd. Het hotel Little Amerika is ook erg bijzonder. Het lijkt wel een jaren 50 woning van buiten en een romantisch Engelse stijl van binnen. Na een flinke reis dag doen we nu even rustig aan. Ik kan eindelijk eens binnen kijken bij Cracker Barrel. Ik heb lekker geshopt! ’s Avonds eten we bij een Australisch steak house. Erg lekker!

Het is vroeg opstaan de volgende morgen. We rijden naar Williams en daar beginnen we met een cowboy tafereel. Zoë en Kim schrikken er erg van. Er zijn vechtende cowboys en die schieten er op los. Daarna stappen we op de trein naar Grand Canyon. Het is een rit van twee uur. Aan boord van de trein komt iemand langs die op een gitaar speelt en cowboyliedjes zingt. De cowboys die we voor het instappen van de trein in de show zagen, komen ook nog even langs. Het is een cowboy uit Overschie. Erg grappig om te horen, aangezien wij uit de buurt van Rotterdam komen. We raken even aan de praat en het is leuk om te horen hoe hij zo in Amerika terecht is gekomen. Na de rit door een mooi landschap komen we aan bij de Grand Canyon. Ondanks dat we er al eens geweest waren blijft het een indrukwekkende belevenis! Adembenemend mooi. We lopen heerlijk langs de rand. Gelukkig hebben ze daar muurtjes geplaatst…dat loopt een stuk meer ontspannen met kleine kinderen bij je. Na een klein stukje lopen is er een optreden van Hopi indianen. Wat een prachtige klederdracht. We stappen weer op de trein nadat we zo’n drie uur hebben rondgelopen. Op de terug weg wordt ons gelukkig van tevoren al verteld dat we de cowboys die we op de heen weg al hadden gezien, nog eens tegen zullen komen. Ze komen namelijk de trein overvallen. Het was een mooie dag vol indrukwekkende vergezichten en belevenissen.

Na een aangename koelte komen we de volgende dag weer in een heet Blythe aan. In de morgen was het nog lekker koel. We nemen een ‘omweg’ door de bergen. Het is een mooie tocht. Onderweg ontbijten we in een bos omringd door bergen. Wat een heerlijke plek. Aangekomen in Blythe is het zo heet dat we eerst een poos door brengen in onze kamers waar de airco overuren maakt. Daarna duiken we lekker het zwembad in. Zwemmen tussen de palmbomen. Wat is het leven toch mooi!

De veranderingen van temperatuur zijn wel bijzonder…we gaan van de bloedhitte, door de woestijn. We rijden zelfs door de zandduinen. Het is een flink stuk rijden zonder al te veel mensen tegen te komen. Ik ben blij als we weer bij de bewoonde wereld aan komen. In San Diego zitten we in het gedeelte dat ze ‘old town’ noemen. Er zijn veel Mexicaanse invloeden hier. We lunchen bij Fred’s (wat mijn schoonvader erg leuk vindt). We gaan ook nog even winkelen en de meiden krijgen een Mexicaanse jurk. Na een inspannende middag gaan we lekker even afkoelen in het zwembad. ’s Avonds eten we in het restaurant van het hotel. Een heerlijk Mexicaanse maaltijd.

Aangezien het voor de meiden ook een vakantie moet worden om nooit te vergeten gaan we naar Legoland. De meiden hebben het erg naar hun zin. Wij vonden de prijs /kwaliteit verhouding ver te zoeken. Toch is het wel leuk om te zien wat ze allemaal wel niet kunnen maken van die kleine steentjes. Zoë is vooral erg onder de indruk van de groene draak die we bij de ingang van het park hebben gezien. Het stuk met Lego Friends vonden de meiden vooral erg mooi. Opa en oma zijn op de USS Midway, een vliegdekschip, geweest dat in San Diego stad ligt.

Vandaag gaan we op weg naar het laatste hotel dat we zullen bezoeken deze vakantie. We ontbijten nog in het hotel op het terras. Dat is pas vakantie. Het is een prachtige rit van San Diego naar Los Angeles. We zien de oceaan een aantal maal onderweg. Aangezien we vroeg zijn gaan we in Los Angeles shoppen voor het thuisfront. Als we door de stad naar het hotel rijden komen we een veld met jaknikkers tegen. Zo maar in deze grote stad. Wat een bijzondere stad is het toch. We hebben een prachtig hotel. Het lekkerste tot het laatst bewaren noemen ze dat. Het heeft een mooi uitzicht op de oceaan. Het heeft ook een heerlijk zwembad met zout water. Fijn om even af te koelen na een autorit. ’s Avonds eten we bij Joe’s crab shack. Een leuk restaurant met uitzicht op de oceaan.

Na alle inspanning is het tijd voor wat ontspanning. En hoe kun je dat nu beter doen dan in een echte ‘mall’ te gaan shoppen. Shop till you drop. Hopen dat het allemaal in de koffers past. Bij terugkomst gaan de mannen even uitrusten. Wij vrouwen gaan op de pier kijken. Wat een oude gribus is dat. Er zitten veel mensen krab te eten. Die kun je zo uitkiezen uit een grote bak. Als hij voor je klaargemaakt is kun je hem lekker opeten aan een van de vele picknick tafels die er staan. Nu zijn wij geen krabeters…dus kiezen wij voor de diner die aan de overkant van het hotel. Het is een leuke ouderwetse diner die lekkere hamburgers verkoopt.

En als je dan toch in Amerika bent moet je natuurlijk een keer naar een honkbal wedstrijd. Dat doen we dan ook. Ik ga met Martijn en Fred naar de LA Dodgers. Oma blijft met de meiden in het hotel. Het is een bijzondere belevenis. De wedstrijd is verre van spannend, maar om dat mee te maken is geweldig! In de avond gaan we nog een keer naar Joe’s.  Dit omdat Kim het toetje daar zo lekker vindt!

De ene laatste dag in Los Angeles gaan we ons als echte toeristen gedragen. We rijden naar Sunset Boulevard. We stappen even uit en lopen over de walk of fame. De meiden vinden het helemaal niets…veel te druk. We maken snel een paar foto’s en stappen weer snel in de auto. We rijden door Beverly Hills en Bel Air. En gewoon om er geweest te zijn over Rodeo Drive. Daarna rijden we door naar Santa Monica Pier. Daar ontmoeten we onze vrienden die we ook al eerder tijdens de vakantie hebben gezien. We eten bij Bubba Gump en gaan daarna nog met z’n allen de pier op. De meiden spelen nog even op het strand. Wat een prachtige manier om de vakantie af te sluiten.

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Amerika.