Ervaring: Amerika

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie Dirkx in Florida

Reisverslag familie Dirkx Florida 24-07-2018  tot 08-08-2018

Bijna een jaar hebben we uitgekeken naar onze reis met onze peuter van 2,5 jaar. Wat hebben wij er zin in. Een pittig jaartje achter de rug vanwege het overlijden van mijn moeder en dus de vakantie dik en dubbel verdiend vonden we zelf.

De reis kon beginnen en Lizzy was voorbereidt ook middels het leuke boekje wat we van Travelnauts hadden ontvangen.

Het vliegen vond ze toch wel spannend, zei ze nog. We hadden vertraging omdat de airco het niet deed maar we zaten wel al in het vliegtuig. Nou het duurde maar even en warempel onze dochter Lizzy sliep tijdens het opstijgen. Dus daar heeft ze niks van mee gekregen. De reis kon dus ontspannend beginnen. Tijdens de vlucht heeft ze zich verder keurig gedragen. Tenminste we hebben geen boze blikken mogen ontvangen.

Eindelijk bijna in Orlando en daar begon het eerste avontuur, vanwege slecht weer bleven we rondjes boven Orlando vliegen. We dachten nog, ‘kan gebeuren is niet erg we hebben de tijd’. Al met al 2 uurtjes vertraging en het was 19.45 Amerikaanse tijd.

Koffertjes pakken en nog even door de douane en de auto ophalen en dan he ho lets go!

Natuurlijk stond er een rij bij de douane van hier tot ginder maar met wat geduld kwamen we aan de beurt. Die aardige meneer stelde ons een vraag en de vraag of we nog iets speciaals bij ons hadden. Poeh gelukkig hij had in de gaten dat we met een erg moe en ongeduldig peutertje waren.

Hij vroeg verder alleen nog of we iets speciaals nog bij ons hadden. Ik zei nee alleen sugar. Ik bedoelde wat snoep voor tijdens de vlucht alleen kwam het er verkeerd uit. Het stoom kwam nog net niet uit zijn oren en ja hoor we moesten mee hop, hop, hij had haast. Je raad het natuurlijk al, een extra controle en al onze bagage moest onderzocht worden. Wat ben ik toch ook een kluns.

Maar ook dat kwam weer goed en gingen we snel de auto halen. En daar werkte onze dochter niet mee want die wilde vliegen natuurlijk en werd het een diva met heel veel tranen. Ook dat appeltje hadden we na een kwartier op haar inpraten weer geschild en ook bij mij kwam de stoom uit de oren. We hadden nog even ruzie met het autostoeltje want dat moesten we ergens anders ophalen en natuurlijk kregen we het in eerste instantie niet goed vastgemaakt. We vroegen om hulp en de meneer van Hertz mocht ons niet helpen met het stoeltje vanwege Insurance. Dus ook dat nog. Toch weer gefixt door onze handige papa en hit de road Jack. Door alle gein nog vergeten een tolpas te regelen dus de eerste tolpoort waren we al doorheen zonder we er erg in hadden. Dus daar komt misschien nog een cadeautje van. Zo aangekomen bij het hotel en een koud rakkertje en de kleine naar bed. Dat was een lange dag 1. Even een dagje bijtanken en lekker aan het zwembad. De kleine smurf had het hier ontzettend naar de zin en dus de relaxstand weer aan. Maar eerst opstaan met de eerste selfie.

Vervolgens een dagje Disneyworld waar we hebben gesnoven aan alle Disneypret. Veel te veel te zien en mega indrukken voor ons kleintje. Ze wilde nergens in maar het was een zeer mooie dag.

En toen de volgende dag naar Seaworld want daar keken we echt naar uit. Onze Lizzy is gek op dieren en dus ook op dolfijnen. Vanuit het hotel reden shuttlebussen op en aan naar Disneyworld en Seaworld. Om 9.00 uur hadden w e gereserveerd dus stonden we er helemaal klaar voor. De bus kwam aan maar vraag niet hoe. Ook deze meneer had het zweet op zijn voorhoofd en zei toen hij uitstapte dat hij even iets moest maken wat wel vaker voor kwam. Dus hij kwam uiteindelijk rennend terug met twee jerrycans water. Mijn man was al eens gaan kijken en heeft hem zijn hulp aangeboden omdat hij monteur is en in het dagelijks leven vrachtwagens maakt. Hij zag, helaas voor ons al snel genoeg dat dit euvel niet een twee drie kon worden opgelost en er zat niks anders op dan wachten op vervangend vervoer. En leg dat een peuter maar eens uit want ze wilde in de bus.

Uiteindelijk waren er om 11.00 drie busjes en de volgende lichting van mensen die naar Epcot gingen stonden ook al te wachten. Bijna gingen ook deze busjes aan ons voorbij maar daar kwam toch even de Bad Mom in mij naar boven. Hij kon mijn betoog niet weerstaan en eindelijk konden we vertrekken naar Seaworld. 11.30 kwamen we aan dus er zat al bijna een halve dag op. Ik had de tickets al besteld via Travelnauts dus dat ging allemaal vrij snel. Bleek alleen dat we voor onze dochter niet hoefde te betalen omdat ze 2 is. Dus hier moet ik in Nederland maar achteraan als we terug zijn.

Het park was echt fantastisch en ook hier hebben we genoten van de dolfijnenshow. Later op de middag stond nog een show op ons verlanglijstje, natuurlijk de killer wales. Jullie zullen het bijna niet geloven maar welgeteld hebben we deze prachtige show 5 minuutjes kunnen bekijken want uit het niets kwam er een onweersbui en de show werd gecanceld. Tevens was dit de laatste show van de dag. Hoezo pech of toch toeval……

We hebben daarna nog een paar heerlijke dagen aan gehad in Orlando. Lekker shoppen en aan het zwembad liggen. In de ochtend gingen we shoppen en daarna had de kleine zwempret te goed. Ze had op die paar dagen veel bijgeleerd en wilde ons de kunstje laten zien. Wij stonden in het water en zij op de kant en dan natuurlijk het water inspringen. Dolle pret, totdat mama niet keek en ze toch al sprong. Vol op mijn hoofd waar de zonnebril nog op zat. Met als resultaat een hele dikke bult op de kop en vooral tranen van schrik bij mijn dochter. Vervolgens kregen we als toetje nog een onweersbui er achteraan en de zwempret had dus welgeteld 10 minuten geduurd. We moesten allemaal het zwembad uit en ook hier weer de uitdaging om dit aan onze peuter duidelijk te maken. Kostte wat moeite maar ook deze onweersbui hebben we doorstaan.

Onze weg ging verder naar Naples. Hier waren de goden ons redelijk goed gestemd. Maar natuurlijk kon niet alles goed gaan. Een dagje naar de Everglades voor een boottocht, krokodillen spotten. We moesten wachten op captain Jack, alles en iedereen ging maar aan ons voorbij en geen captain Jack te bekennen. Mijn geduld was weer eens op en heb mijn mannetje maar gevraagd om eens het woord te doen. We moesten gewoon wachten want captain Jack zou vanzelf komen. Na 1,5 uur en wat boze blikken komt captain Jack er aan, hij had stukken met zijn boot en had gezegd dat ze ons ergens er tussen moesten voegen. Maar jullie snappen het al dat was die aardige mevrouw vergeten waar mijn man al eens heel beleefd was gaan vragen hoe het zat.

Nou uiteindelijk was het, het wachten waard want captain Jack was een aardige gozer en we hebben krokodillen gezien en wasbeertjes.

Vervolgens nog een dagje strand in Naples, zandkastelen bouwen. Daarvoor gingen we uiteindelijk die kant op omdat de stranden aan de westkust veel mooier zouden zijn. Maar Naples werd ons afgeraden vanwege de vele dode vis. We werden naar Marco Island verwezen en wel het tiger tale beach. Aangekomen op het strand ben ik direct een parasol en bedjes gaan regelen want dat was prio 1. Vervolgens keek ik eens rond en dacht nog, is dit nu het mooiste strand? En waar is eigenlijk de zee. Het leek een soort inham of baai maar het was niet echt mooi water. We namen het op de koop toe, misschien zijn we wel ontzettend verwend. Toch zagen we heel veel mensen met koelboxen en al door het water heen lopen naar de overkant. Zou daar het strand dan zijn? Mijn man ging uit nieuwsgierigheid toch een kijkje nemen. Ja het is echt waar, lopend door het water tot aan je heup en dan kwam je na 100 meter en door de duinen op het strand. Met een buggy, peuter, tassen op de arm en een 18-jarige die tot de conclusie kwam dat het strand het toch niet was, zagen we dat niet zitten. We besloten te blijven waar we waren zand en water genoeg. Onze reis was nog niet voorbij dus er zou vast nog meer strand komen.

Op naar Key West nieuwe rondes nieuwe kansen.

Een lange rit maar hoe mooi om via deze weg over de zee te rijden. Zo intens mooi, dat beloofd wat. Ja een overboekt hotel maar wel een mooi en sfeervol hotel. We hadden een suite geboekt met twee aparte kamers en twee kingsize bedden. Deze kamer was niet mee beschikbaar dus ipv twee kingsize bedden kregen we een slaapbank en een kingsize bed. En als pleister op de wond kregen we twee ochtenden ontbijtbuffet aangeboden en een drankje aan de bar. Ja wat moet je dan zeggen na een lange dag? Ik had geen zin om de Hollander uit te hangen en uit te tellen of we een goede deal met ze aangingen. We hebben het voor lief genomen en heerlijk ontbeten en een dikke cocktail gedronken.

De service van het hotel was top. Een gratis waterijsje aan het zwembad en fruit. En van dat soort dingen, je verwacht het niet en dat maakt het extra leuk en lekker.

Inmiddels na al deze vakantiedagen was het bolletje van onze peuter al behoorlijk vol aan het raken en was het mama voor en mama na. Ze mocht daarom bij papa en mama slapen omdat we anders ’s avonds niet nog even met zijn drietjes voor de buis konden zitten. En tegelijk met haar naar bed vonden we toch echt wat te vroeg. De eerste nacht op Key West was niet zon succes want papa snurkte heel hard. Hij heeft slaapabneu en natuurlijk zijn masker in de auto laten liggen toen we op Schiphol uitstapte. Dus ik wakker en ons dochtertje Lizzy ook. Dus papa werd die nacht nog naar de slaapbank gedegradeerd. En mijn nichtje kwam ons vergezellen. De volgende dag hebben we echt een rustdag genomen, even bijtanken. En ’s avonds konden mama en papa eens samen op stap. Lekker even kalot time met een biertje en goede muziek op Duvalstreet. Op en top genieten en ik durf het bijna niet te schrijven maar ook nu kwam er een kink in de kabel, letterlijk en figuurlijk. De stroom viel uit, muziek weg, ligt weg en dus ook geen koude biertjes meer.

Ook de laatste shuttlebus weg en zo kwam er een bruut einde aan onze heerlijk avondje samen. Een taxi gepakt en in de hoop dat we bij het hotel ons feestje konden voortzetten. Maar niets is minder waar want niet alleen Duvalstreet zat zonder stroom, heel Key West zat zonder stroom. Zelfs de hele Keys, van horen zeggen. Wij waren blij dat de dag er na we onze weg vervolgde naar Miami. Want zonder stroom zouden we niet ver komen wat betreft eten en koud drinken. In die nacht is ook dit euvel gelukkig voor de gasten die lager op Key West verbleven opgelost.

Onderweg naar Miami een keer een stop gemaakt om onze kleine te verschonen maar bij dit tankstation was geen mogelijkheid om de kleine goed te verschonen. En hoereee, dan maar op de achterbank in de auto. Ze had volle bak tot bijna in haar nekje. Dus niet alleen haar kleren maar ook mama en de achterbank mochten het ontgelden. Gelukkig hadden we handdoeken en wipies en water bij ons. Vieze kleren en een plastic zak en weer verder. Dit is geen pech, maar the normal sh*t. Excuses voor mijn taalgebruik.

Miami it is en tevens onze laatste stop. Nog drie dagen. Wat kon ons nog gebeuren, niets toch…….

Lekker als afsluiting eten bij het Hardrock café en een middagje shoppen.

Keurig een parkeerkaartje gekocht en niet goed gelezen waarschijnlijk. Toch nog een cadeautje voor de voorruit, een boete van 18 dollar. Te lang gestaan en ik had dus blijkbaar achteraf terug moeten lopen voor een nieuw kaartje terwijl ik dacht dat dit automatisch van mijn creditcard zou worden afgeschreven. Verder nog iets meegemaakt, nou nee. De ogen uitgekeken naar de iets te dikke Amerikaanse dames met tankini. What a blast.

Alles zat er weer op en dan nu lekker naar huis. En……. Ja dit verliep rooskleurig, geen vertraging, niets verloren, gewoon door de douane. Het geluk eindelijk aan onze zijde.

 

Had ik het willen missen, nee voor geen goud, zou ik het weer doen, ja 100%, boeken bij Travelnauts zeker weten. Bedankt voor deze bijzondere, met wat pech hier en daar, fantastisch reis. Geluk zit hem bij de domme.

 

 

Liefs familie Dirkx, mama Heidi, papa Johan, 18-jarige Charlotte en peuter Lizzy