Reisverslag familie op reis door Midwest-Amerika

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie Haasnoot – Aalvanger in Midwest-Amerika

met kinderen van 12 ,10 en 7 jaar
Dag 1 – 11 juli – Amsterdam Airport Schiphol

Het is zo ver! Fenne heeft haar fototoestel, verrekijker, zakmes (in het ruim natuurlijk) en otter. We zijn dus helemaal klaar voor ons grote avontuur. San Francisco here we come!

Dag 1 – 11 juli – San Francisco

Onze vlucht verliep voorspoedig. De meiden vermaakten zich prima met hun Travelnauts-reisdagboekjes en de nodige filmpjes. En het uitzicht op Groenland en San Francisco was schitterend! Eenmaal aangekomen sloeg de vermoeidheid toe, maar we hebben goed doorgedouwd om zo snel mogelijk de jetlag te verwerken. We hebben met de Ducktours een rondrit cq. rondvaart gedaan en dat zorgt zoals je kan zien wel voor de nodige energie!

Dag 2 – 12 juli – San Francisco

Vanmorgen zowaar al gelijk rond de gewone tijd wakker. We verwerken de jetlag misschien iets te goed, want vanzelf vroeg wakker worden is toch ook wel praktisch… Vanmorgen zijn we naar een kerkdienst van de Glide Memorial Church geweest. Een kerk die veel goeds doet voor de vele zwervers in deze wijk. En zingen kunnen ze ook! Daarna aan de wandel door de stad. China town vonden we vooral een belevenis. Lombard street, de bochtigste straat ter wereld is grappig om te zien. En het is heerlijk vertoeven rond de baai…

Dag 3 – 13 juli – Monterey

Vanmorgen onze huurauto opgehaald en toen kon onze roadtrip echt beginnen. We reden door mooi beboste heuvels richting Felton, naar het Henry Cowell Redwoods State park. Een mooi oud bos – regenwoud – dat vol staat met Coast Redwoods, de hoogste bomensoort ter wereld. Erg indrukwekkend. Ze wortelen niet diep, maar in de breedte, verbinden zich met andere Redwoods en staan zo samen sterk. Daarna richting ons hotel in Monterey/Seaside. Onderweg hebben we zeeotters gezien bij Moss Landing State Beach. Er was een hele groep, inclusief jongen. Voor Fenne een hoogtepunt. ‘s Avonds nog even Monterey bekeken. De bekende Fishermans wharf en Cannery Row. Vrij toeristisch, maar wel gezellig. De zee is overigens ongelooflijk helder hier. Lieke heeft heel wat waterleven ontdekt.

Dag 4 – 14 juli  – Cambria

Vandaag stond het mooiste stuk van de kustweg Highway 1 op ons programma. We begonnen bij Point Lobos State Park, een schitterend natuurgebied. Hier hebben we twee wandelingen gelopen – om zeeleeuwen en cypressen te bekijken. Daarna verder de kustweg op met hier en daar een fotostop en een korte wandeling. Er was heel veel moois te zien. Vooral Pfeiffer Beach (met paars zand), de McWay falls en Sea Elephant view point vonden we de moeite waard, dus daar wat fotootjes van..

Dag 6 – 16 juli – Kings Canyon National Park

Vanaf de kust bij Cambria rijden we dwars door Californië. Eerst door ‘gouden heuvels’, dan door de beroemde wijnbouwgebieden, vervolgens langs geïrrigeerde fruitteelt en dan zijn daar de bergen van de Sierra Nevada. We stijgen zo veel dat de chipszak in de bagage op knappen lijkt te staan door de onderdruk. We beginnen in Kings Canyon, waar we het Junior Ranger programma ophalen voor de meiden. Daarna bekijken we de General Grant, ook wel Amerika’s Christmas Tree genoemd – de een na grootste boom ter wereld. Hij is indrukwekkend. Alles is hier groot, ook de ‘dennenappel’ van de Sugar Pine die Fenne gevonden heeft. Daarna rijden we een heel stuk door de Kings Canyon. De diepste kloof van Amerika met een heel mooi snel stromend riviertje en schitterende steile rotspartijen waar bijzondere Yucca’s groeien. Er is zo veel moois te zien dat we uiteindelijk pas in de avondschemer aankomen bij onze slaapplaats voor de komende twee nachten, de Wuksachi lodge. Een mooie plek on de wildernis hier, met zoveel sterren als we nog nooit hebben gezien.

Dag 6 – 16 juli – Sequoia National Park

Vandaag een hele dag Sequoia National Park. En dat is wel het minste wat je nodig hebt hier. Het was een topdag! Wat een indrukwekkend gebied. Vanmorgen hebben we eerst de Congress Trail gelopen, langs vele oude Sequoia’s, waarvan meerdere ondanks verbrande kernen nog gewoon doorgroeien. En we bewonderden de grootste boom ter wereld – qua volume – de General Sherman. Terwijl we de trail liepen zagen we onze eerste beer. Geweldig! Hij schooierde wat rond tussen de sequoia’s op zo’n 30 meter afstand. Onze dag kon niet meer stuk. En ik zeg eerste, want we zagen er in totaal vier vandaag! Nog twee bij Crescent Meadow, een mooi graslandgebied en Rob hoorde er een langs de weg toen we langsreden. Gekeerd, goed kijken en ja hoor, zat er een beer pal langs de weg te rotzooien en hout te breken! Ook hebben we vandaag zes herten gezien en raven die een muisje verschalkten. Vanmiddag heeft Hasse een eigen zakmes gekocht en die is gelijk ingewijd met wandelstokken snijden. Ook een topactiviteit volgens de meiden. Die ook al hun eerste Junior Ranger batch hebben verdiend door allerlei vragen over de natuur te beantwoorden en plechtig een belofte af te leggen dat ze goed met de natuur om zullen gaan. Vanavond heel Amerikaans gegeten bij een Barbecue Cook out, compleet met een educatieve uitvoering en daarna gingen Rob, Lieke en Hasse nog een blok graniet beklimmen – de Moro Rock: in 400 feet 300 feet klimmen! Vanaf de top genoten ze van een schitterende zonsondergang. Een intensieve, maar toch ook ontspannen dag die ons lang zal heugen.

Dag 7 – 17 juli – Los Angeles

Vanmorgen zijn we vroeg vertrokken vanaf Sequoia en in een ruk doorgereden naar LA. De middag brengen we grotendeels door in het Getty Center, een van de mooiste musea ter wereld. Het complex van museumgebouwen ligt op een heuvel hoog boven de stad en geeft een mooi uitzicht over de stad. De gebouwen en tuinen vinden we schitterend. Wat de exposities betreft zijn we waarschijnlijk net iets te verwend met het Rijks en Van Gogh… Na het Getty rijden we door naar ons hotel. ‘s Avonds gaan we, samen met een collega en zijn vrouw, naar het levendige Santa Monica met zijn pier en gezellige centrum. Lieke vindt hier gelukkig een mooie L.A. pet, want dat stond op haar ‘Amerika-to-do’ lijst.

Dag 9 – 19 juli – San Diego

Vanmorgen rijden we via de beroemde Sunset Boulevard, langs Bel Air, naar het centrum van Hollywood. We lopen een stuk langs de Walk of Fame, waar we meer namen niet kennen dan wel, en bekijken hand- en voetafdrukken van sterren bij het Chinese Theatre. Na een bakje bij Starbucks gaan we op zoek naar een goede plek on op de foto te gaan met het beroemde Hollywood sign dat op de heuvels achter LA staat. Maar dat valt nog niet mee, want delen zijn afgesloten voor auto’s in verband met dreigende onweer en daardoor mogelijke bosbranden. Daarom moet iedereen naar dezelfde plek die daardoor overloopt. Het is verbazingwekkend hoeveel mensen er op de foto willen met een paar letters, maar goed, we doen maar vrolijk mee. Het begint te regenen als we weer naar de auto lopen en koers zetten richting San Diego. Het duurt een stuk langer om daar te komen dan verwacht, want zelfs midden op zaterdag staat de snelweg hier vol. Uiteindelijk bereiken we eind van de middag onze ‘cottage’ voor de komende 4 dagen. Een knus huisje in vintage stijl, vlak bij het strand. De meiden vinden het heerlijk. We gaan nog even langs de pier, waar veel surfers wachten op een goede golf. Voor het avondeten halen we een specialiteit van de streek, fusion cooking tussen Amerika en Mexico: nacho’s met pulled pork. Heerlijk!

Dag 9 – 19 juli – San Diego

Het is schitterend weer als we vanmorgen wakker worden. Rob en Lieke proberen de fietsen, echte beach cruisers, uit. Daarna ontbijten we buiten in de al warme zon en gaan we naar de Barabbas Road church in Pacific Beach. Heel anders dan vorige week, met een strak georganiseerd kinderprogramma waar de meiden ondanks de taalbarriere het prima naar hun zin hadden. Eenmaal thuis Facetimen we met de familie en daarna naar het strand.Wat een geweldig zeetje! Mooi lange golven, temperatuur ook prima. En die bodyboards uit het schuurtje maken de pacific experience compleet. Geweldig ! Helaas komt de regen uren eerder dan verwacht en we vluchten het strand af. De rest van de dag brengen we rustig in ons huisje door. Ook wel eens lekker…

Dag 10 – 20 juli – San Diego

Als je naar San Diego gaat, ga je natuurlijk naar… Seaworld! We hebben een ticket voor meerdere dagen gekocht, zodat we geen stress hebben alles in een keer te moeten zien. Bij binnenkomst is het al gelijk leuk dat je haaitjes en roggen mag aaien. Verder draait het toch wel vooral om de shows. En daar zijn ze ook heel goed in. We begonnen met de Blue Horizon dolfijnenshow, daarna een zeeleeuwen en otter (!) show, cirque de mer (viel tegen) en de klapper: een Orka show! De meiden gingen in hun bikini’s op de eerste rij zitten: splash zone! Waarschijnlijk hebben we wel wat mensen geshockeerd met die bikini’s, want er was niemand anders die dat ook deed en Amerikanen zijn natuurlijk wat preutser dan Nederlanders. Maar goed, praktisch was het wel. Want wat een water verplaatsen die beesten. En wat zijn ze groot en snel! ‘s Middags gingen we naar huis, waar Lieke ons overhaalde om een soort hotdoglollies te kopen. En daarna weer met de bodyboards naar het strand. Wat een heerlijke plek is dit toch! ‘s Avonds gaan we met de auto nog even de stad bekijken. We lopen wat door Old Town, waar San Diego begon. En rijden langs het gezellige Gaslamp Quarter, waar de etensgeuren ons bijna de auto uit lokten – maar ja, Fenne sliep al…

Dag 11 – 21 juli – San Diego

Vandaag weer een volle, mooie dag. ‘s Morgens zijn we naar Balbao park gegaan. Een mooi park met vele musea in een soort Zuid Europese stijl. Daarna nog even langs het iconische Coronado Beach gereden. Zelfs de prullenbakken zijn hier in stijl. ‘s Middags zijn we naar La Jolla cove geweest. Een heel mooi baaitje met veel zeeleeuwen en pelikanen. En onder het wateroppervlak is er nog veel meer te zien. Het is een paradijs voor snorkelaars en wij hebben dus ook enthousiast gebruik gemaakt van de snorkelspullen uit ons huisje. Schitterend! En de snorkellessen van Lieke en Hasse hebben duidelijk hun nut bewezen vandaag – ze zijn als vissen in het water. Eind van de middag zijn Lieke, Hasse en Rob nog even wezen surfen en bodyboarden op ons eigen strand. Lieke heeft absoluut talent, ze is een aantal keer helemaal blijven staan tot de kust – zo’n 15 tellen! ‘s Avonds zijn we voor de tweede keer naar Seaworld gegaan. Het was lekker rustig, waardoor we goed konden kijken in de mooie aquaria. De lopende band onder de haaientunnel was voor ons alleen, dus we konden lekker tegendraads teruglopen. De avondshows waren ook super. De show met de zeeleeuwen en otter was geweldig goed – alle andere shows in het park werden op de hak genomen. En de Orka show, nu met de beroemde Shamu zelf – wat een enorm beest – was absoluut spectaculair in het donker!

Dag 13 – 22 juli – Palm Desert

Vandaag nemen we afscheid van San Diego. Wat hebben we hier een heerlijke, ontspannen tijd gehad! Voordat we weggaan loggen we nog snel even een geocache om een goed ‘meest westelijk punt’ in onze statistieken te krijgen. daarna gaan we naar Seaworld Aquatica, een groot waterpretpark. Met z’n allen gaan we dobberend op een zwemband de Lazy River af – zo ontspannend dat Rob bijna on slaap valt. En daarna is er voor ieder wat wils. Lieke en Rob gaan voor de pittige ‘trechter’ en raften. We gaan op zwembanden van glijbanen af, spelen in een water speeltuin of gaan even gewoon zwemmen. Voor ieder meer dan genoeg wils. We blijven lekker lang, maar moeten eind van de middag toch echt richting ons volgende hotel. Van het water naar de woestijn.

Vandaag hebben we weer heel wat meegemaakt. In Palm Desert begon de dag al warm. Om de woestijn goed te ervaren, zijn we naar de Living Desert Zoo & Gardens gegaan. Heel warm en leerzaam. Nooit geweten bijvoorbeeld dat er ook vlinders in de woestijn leven. En zoveel verschillende woestijnlandschappen met hun eigen begroeiing. Eind van de morgen gingen we richting Las Vegas, via de Mojave Desert. Eerst nog even een stop gemaakt in Pioneertown, een soort Wild West openluchtmuseumpje dat eigenlijk gemaakt is voor de filmindustrie van Hollywood. We schieten wat leuke foto’s en gaan daarna weer op weg. De droge woestijn in. Wat een uitgestrektheid. We rijden door de desolate vlakte met amper verkeer en in de verte kilometerslange treinen. En dan ineens, in the middle of nowhere doemt daar ‘Roy’s motel and cafe’ op. Route 66. We vervolgen de weg langs een stuk met heel veel mooie grote Joshua trees. Onderweg stijgt de temperatuur tot 108 Fahrenheit, zo’n 43 graden Celsius. De hitte valt als een deken op je, als je uitstapt. En dan is het nog maar een klein stukje naar Las Vegas. Annemarie heeft de hele dag aangedrongen op ‘goed drinken’ en ‘goed smeren’, maar gaat ondertussen bijna aan haar eigen goede adviezen ten onder. We moeten noodstops maken om de blaas te legen en door zonnebrand in haar oog ziet ze eruit alsof ze al zware nachten in Las Vegas heeft doorgehaald. We zitten in hotel New York New York, een verrassing voor Lieke die graag het vrijheidsbeeld wou zien – maar ja, dat staat aan de andere kust. Ons hotel is echt New York in het klein, met grappige steegjes en winkeltjes, de beroemde Brooklyn Bridge en nog veel meer. We eten bij Shake Shack en gaan dan terug naar het hotel voor de verrassing van de dag: een limo!. Want tja, in Las Vegas, moet je natuurlijk wel een beetje over the top leven. We hebben voor twee uur een luxe limousine met chauffeur die ons langs een aantal van de openluchtshows rijdt. Ideaal, zonder verkeers- of parkeerstress of gepuf in de hitte. Eerst gaan we naar Mirage Volcano. Veel licht, geluid en wat ons het meest verrast: echt heel hete vlammen die een vulkaanuitbarsting nabootsen. Daarna rijden we door naar het Bellagio voor een heel mooie, romantische, fonteinen-dans op klassieke muziek. Toch wel onze favoriet. Om tot slot via een moderne licht- & geluidsshow in Fremont Street weer terug te worden gereden naar ons hotel. Wauw… Hier zouden we best aan kunnen wennen. Fenne snapt niet waarom we dit niet de hele vakantie zo’n auto hebben…

Dag 14 – 24 juli – Mount Carmel

Vanaf een schommelbankje voor onze cabin net buiten Zion National Park, kijk ik naar de vele sterren en bedenk me dat dat toch wel van een heel ander kaliber is dan de lichtjes van Las Vegas. Desalniettemin hebben we ons daar ook prima vermaakt. Vanmorgen hebben we na het ontbijt eerst de Coca Cola en M&Ms winkels aan de overkant met een bezoek vereerd. We zijn op de foto gegaan met de Coca Cola ijsbeer en hebben M&Ms gekocht met unieke kleuren. Alles is een belevenis in deze stad. Daarna zijn we naar de Las Vegas Premium outlets gegaan, maar echt goede shoppers zijn we niet. Dus we hebben niet erg veel gekocht. Wel twee grote zonnehoeden, want zonbescherming kan je hier best gebruiken. En de topaankoop was waarschijnlijk Pretzls van Aunt Annie. Zoiets eet je in Nederland niet. Daarna gingen we onder begeleiding van Will Barton (luisterboeken van De Grijze Jager) richting Zion. We reden dwars door het park om bij onze cabin te komen. Mooie, veelal rode, rotspartijen gecombineerd met veel groen. We zijn benieuwd wat we morgen zullen ontdekken als we echt het park in gaan. Onze cabin is lekker ruim met twee heel grote bedden en heeft schitterend uitzicht op een brede vallei en bergen in de verte. Het zal ons hier vast bevallen de komende dagen!

Dag 15 – 25 juli – Springdale

Vanmorgen gaan we bijtijds uit de veren richting Zion National Park. Er is om 9 uur een busrit met uitleg door een Ranger en daar willen we graag aan meedoen. We hebben geluk en kunnen nog net mee, omdat er mensen niet op kwamen dagen. De ranger liet ons veel zien en voelen, zodat we de mooie canyon beter zouden leren kennen. Zo liet ze ons de verschillende gesteenten voelen en legde ze uit hoe de kleuren en vormen ontstaan. Water is overal in dit park, wat resulteert in mooie hangende tuinen. Ongelooflijk wat er allemaal kan groeien op rotsen. Het enige nadeel aan dit park is dat het er behoorlijk heet kan worden. Vandaag zo’n 35 graden Celsius en dan is het best vermoeiend om te wandelen. De dames liepen dus ook wel een tikje te zuchten en kreunen toen we richting de Emerald Pools liepen. Maar aangesterkt na de lunch ging het een stuk beter toen we bij de klapper van de dag kwamen: wandelen in ‘the Narrows’, een relatief smalle canyon waar de rivier doorheenloopt en waar geen ander pad is: je loopt dus door de rivier. Wat een avontuur! We genoten allemaal met volle teugen van de verkoeling en van de ervaring op zich. Geweldig, dit gaat op ons hoogtepuntenlijstje. Na de wandeling maakten we het Junior Ranger programma af, compleet met eed en insigne. En daarna lekker naar ons huisje. Onderweg nog af en toe een foto nemend van dit bijzondere stukje natuur.

Dag 16 – 26 juli – Bryce Canyon

Deze zondag hebben we genoten van weer andere natuurfenomenen in Bryce Canyon, zo’n 5 kwartier vanaf onze cabin. Een sprookjeslandschap van vreemdgevormde staande rotsen, zogenaamde hoodoos. Ze prikkelen je fantasie, je kan er van alles in zien. Een van de eerste die wij zagen leek op een kerk, wat wel toepasselijk is op zondag. Er zijn er ook die min of meer officiële namen hebben zoals Wallstreet, Thor’s hamer… En ze zijn enorm, wel zo’n 70 tot 80 meter hoog. We hebben een mooie wandeling gedaan, de Navajo trail, waarbij je in de canyon afdaalt en tussen de hoodoos loopt. Heel indrukwekkend en zoals Hasse zei ‘je voelt je hier wel klein’. En ook in dit park weer heel veel dieren. Vooral vogels, waaronder de kolibrie, maar ook eekhoorntjes en herten. Helaas geen beren, mountain lions of prairiehondjes tegengekomen. De meiden hebben hier weer een Junior Ranger badge verdiend en ze weten ondertussen al heel wat meer van de natuur dan voor onze reis. De eed klinkt al in bijna vloeiend Engels.

Dag 17 – 27 juli – Page

Vandaag zijn we zo’n 100 mijl oostwaarts gereden langs mooie roze versteende zandduinen en neergestreken in Page. Dit dorpje ligt vlak achter een enorme stuwdam in de Colorado rivier en daardoor aan de rand van een enorm stuwmeer, Lake Powell. We zijn eerst naar het bezoekerscentrum van de dam geweest, waar de meiden een onverwachte meevaller hadden: je kon hier ook een Junior Ranger badge verdienen. Daarna door naar de Lower Antelope Canyon. Ongetwijfeld ons meest fotogenieke hoogtepunt van deze vakantie. Door de hitte liepen we de vlakte op en op een gegeven plek, die je zelf waarschijnlijk voorbij zou zijn gelopen, gingen we ondergronds een sprookjeswereld in van licht, vormen en kleuren. Onze gids was zo vriendelijk te helpen met de instellingen van onze fototoestellen en wees mooie locaties aan. We hebben bijna 1,5 uur rondgelopen in de canyon. Wat een avontuur was dit ook. Om iedere bocht lag weer iets anders moois. En de steile, smalle doorgangetjes en af en toe trappetjes maakten het echt een ontdekkingstocht. Na de Antelope Canyon hebben we Horseshoe Bend bekeken. slechts een kilometer heen en terug vanaf de weg, maar het was wel afzien in de brandende zo’n en bij zo’n 40 graden. Daarna snel verkoeling gezocht in het zwembad van ons hotel en daar lekker gegeten. Net zo rustig. Morgen hoeven we ook niet veel, dan hebben we een bootje met band gehuurd en gaan we Lake Powell van heel dichtbij verkennen.

Dag 18 – 28 juli – Page

Vandaag hebben we een heerlijk ontspannen dag doorgebracht op Lake Powell. We hadden gelukkig van tevoren een boot gereserveerd voor deze dag, want anders hadden we achter het net gevist. Maar nu lag er een praktische deck cruiser met dakje en tube voor ons klaar. We hebben heerlijk de hele dag gevaren langs de bijzondere rotskusten. Eerst zijn we een heel eind de Navajo Canyon ingevaren. Later op de dag zijn we iets oostelijker gegaan, waar de rotsen er ‘Monument Valley’ achtig uitzagen. Heel mooi. En dan de kleur en helderheid van het water. Ongekend mooie contrasten. En het water is met zo’n 25 graden ook heerlijk om in te zwemmen. We hebben alle vijf ontzettend veel plezier beleefd aan de band achter de boot. Vooral rondjes draaien is erg leuk en met name Lieke is helemaal in haar element met dit soort wateractiviteiten. Handen los, gaan staan, springen, achterstevoren, supersnel…. Het kan niet gek genoeg. Op de terugweg naar de haven begon de boot ineens te piepen. Low oil. En dan blijkt maar weer hoe super hier alles geregeld is. Via de radio contact gezocht en letterlijk binnen een minuut kwam er al hulp langsvaren. Daar hadden we ook wel mazzel mee, want hij was onderweg naar een ander, maar toch… Ook bagagevervoer tussen parkeerplaats en boot was goed verzorgd, met een ware shuttle service. Van alle gemakken voorzien hier. ‘s Avonds hebben we op Lieke’s verzoek gegeten bij de Pizzahut. Zo’n typisch Amerikaans cafetaria met een overvloed aan keuze voor eten. We gingen uiteindelijk voor een hotdogpizza (een pizza met mini-worstenbroodjes rondomheen) en kipvleugeltjes met aardappelpuree-chips. Heerlijk. Daarna nog lekker zwemmen bij het hotel en dat maakt dit denk ik tot de meest ontspannen dag van de vakantie. Helaas is Rob erg verkouden geworden. Dus vroeg naar bed en dan hopelijk morgen in betere conditie voor zijn verjaardag en Grand Canyon!

Dag 20 – 29 juli – Grand Canyon Village

Vandaag is Rob jarig! Helaas voelt hij zich nog steeds niet fit, dus we doen rustig aan. De meiden gaan eerst nog zwemmen en we vertrekken pas rond 11 uur vanaf het hotel. Daarna eerst langs de Safeways, waar ze een groot assortiment medicijnen hebben dat je zonder voorschrift kunt krijgen. We kiezen iets sterks, kopen taart en nog meer lekkers en gaan richting de Grand Canyon. Onderweg stoppen we bij de Cameron Trading Post, een oude winkel met heel veel Indianen-kunst. Daarna door naar het park zelf. Wat een immense kloof is het toch. Je kent het, maar toch ook weer niet. We beklimmen een uitzichttoren en zien de groene Colorado in de diepte kronkelen. Het hotel is vanavond een teleurstelling. We blijken niet in de Yavapai Lodge in het park te zitten, maar in de Best Western in het dorpje ten zuiden van het park. En dan nog in twee kamers ook. Voordeel is dat hier meer eetgelegenheden zijn. We hebben een absoluut heerlijke biefstuk op in een steak house aan de overkant. En op de terugweg naar het hotel zagen we een elk scharrelen aan de bosrand. Dat is toch wel weer gaaf. En dan maar morgen extra vroeg op om nog wat van het park te zien voordat we doorrijden naar Monument Valley.

Dag 21 – 30 juli – Oljato-Monument Valley

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan om voldoende tijd te hebben om de Grand Canyon te bekijken. We ontbijten in het park, met uitzicht op de Canyon en lopen daarna een stukje langs de ‘rim’, de rand van de kloof. Terwijl we daar zijn, komen er meermalen Californische condors overvliegen. Een soort gierachtige roofvogels waar er niet heel veel meer van zijn. Het is een machtig gezicht die vogels op de termiek boven de canyon te zien zweven. Halverwege de ochtend doen we mee met een ‘sporen-zoek-uurtje’ van de Junior Rangers. Dat is in het bos ten zuiden van de kloof. We waren ons er helemaal niet van bewust dat er zoveel bos is in Grand Canyon National Park. Je ziet altijd alleen foto’s van die kloof. Maar het bos is heel groot en ‘aanwezig’. Het Ranger-uurtje was heel leuk en leerzaam. Ongelooflijk wat je kan zien als je kennis hebt en je ogen open hebt. Uileballen, poep van elanden, pootafdrukken van rendieren en een bergleeuw… Daarna lopen we nog wat rond, maar de wachtrijen voor de shuttle bus zijn te lang om nog langs de rim te kunnen rijden. We gaan dus maar richting Monument Valley, met een beetje het gevoel dat we onvoldoende gezien hebben van dit park, maar dat het sowieso niet ons favoriete park lijkt te zijn. Dus we treuren maar niet te lang. Op de terugweg uit het park zien we trouwens nog wel twee grote herten (mule deer) naast de weg staan grazen. Dankzij de grijze jagers (luisterboek), gaat de reis naar Monument Valley vlot voorbij. We zien het landschap veranderen naar van rotsachtig naar meer steppe-achtig en dan zijn daar de beroemde mittens en mensa’s, grote rotsen midden op de vlakte. En onwillekeurig schieten filmbeelden en foto’s in je herinnering. We eten bij Goulding’s Lodge, bekijken nog even het hutje van John Wayne en gaan daarna richting onze slaapplaats voor vannacht: de indiaanse hogan. De rit over de dirty road valt mee, al zit de auto wel onder het rode fijnstof. We worden warm ontvangen en zitten daarna op ons terras terwijl de nacht langzaam invalt. De bergen en lucht kleuren prachtig en stof van voorbijgaand verkeer versterkt dat nog. Onze hogan is behoorlijk groot, met voor ons allemaal een eigen bed met Indianendeken. Hij is kunstig gebouwd, als een soort iglo van hout en daarna bedekt met leem. Het gat in het dak is afgesloten met een raam, dus sterren kijken vanuit je bed werkt helaas niet, maar het maanlicht valt wel naar binnen. We hopen op een goede nachtrust, want het is een wandelingetje door het donker naar het toilet…

Dag 22 – 31 juli – Moab

Onze nacht in de hogan is behoorlijk goed bevallen. Gewekt worden door de volle maan is best bijzonder, net als wakker worden door krekels. En een nachtelijke tocht naar de wc, waarbij je uit moet kijken voor ratelslangen, geeft toch ook weer een nieuwe kampeerervaring. Verder prima geslapen op de goede bedden. Na een goed verzorgd ontbijt gaan we op weg naar Moab. Monument Valley park bezoeken we niet, we vinden dat we al voldoende kunnen zien vanaf de weg en zulke filmfanaten zijn we niet, dat we het echt waarderen precies op DE plek te staan. We hebben daardoor de tijd en kiezen voor de toeristische route noordwaarts. Langs Gooseneck State Park en een spannende weg naar Naturalis Bridges National Park, waar de meiden weer een Junior Ranger badge verdiend. Zoals de naam al doet vermoeden: er zijn hier natuurlijke bruggen van rotsen die uitgesleten zijn door het water. Daarnaast hebben we hier onze eerste rotswoningen van Indianen gezien. Je kan je niet voorstellen hoe zwaar hun leven moet zijn geweest in de hitte en zo’n onherbergzaam gebied dat ook vaak overstroomde. Daarna reden we rechtstreeks naar Moab, met alleen een tussenpauze voor een shake in een typisch Amerikaans zaakje. We namen een small, maar dat was te optimistisch – ik denk dat we zeker een derde weg hebben moeten gooien. Ons nieuwe verblijf is een heerlijk, luxe vakantiehuis met een Jacuzzi in de tuin en volop ruimte binnen. Heel wat anders dan de hogan van gisteren. En een ideale plek om even op adem te komen.

Dag 22 – 1 augustus – Moab

Vandaag hebben we eigenlijk maar een ding op het programma: we gaan raften! Of wat daar ook voor door mag gaan in juli met een lage waterstand. Scenic Splash heet de tour en dat dekt eigenlijk meer de lading. We gaan voor de middagtour en verzamelen eind van de ochtend in Moab waarna we in een oude schoolbus naar het startpunt worden gereden. Daar beginnen we gelijk met een degelijke Amerikaanse lunch: chips, hot dogs, broodjes ‘pulled pork’, watermeloen en lemonade… Na een veiligheidsinstructie gingen we met een Franse familie en de gids een raft in. We begonnen met een leuke splash, maar echt nat werden we pas van het zwemmen en de watergevechten tussen de verschillende rafts. We hadden een prima, ontspannen tijd tussen de mooie rode rotsen. Na het raften zijn we nog even naar het bezoekerscentrum van het National Park Arches gegaan voor een eerste kennismaking met dit park en we hebben gelijk even de Junior Ranger boekjes gehaald. De rest van de avond lekker genieten we van dit huis, een zelf gekookte maaltijd en de mogelijkheid om wasjes te draaien.

Dag 23 – 2 augustus – Moab

Onze enige activiteit vandaag is een bezoek aan het National Park Arches hier in Moab. We hebben ondertussen al heel wat steenhopen en -soorten gezien, maar dit park is toch weer van een heel unieke en andere schoonheid. Met bijzondere vormen en kleuren. Er zijn hier zo’n 2000 natuurlijke bogen in de rotsen, waarvan enkele op breken lijken te staan. En ook andere bizarre vormen. Balanced rock bijvoorbeeld, dat de zwaartekracht lijkt te tarten. Dat daagt de meiden uit tot het maken van hun eigen balans-formaties. Het is zowaar lekker koel vandaag, zo’n 25 graden en dat vergemakkelijkt het wandelen aanzienlijk. Deze zondag geen lokale kerkdienst bijgewoond, maar de samenkomst van onze eigen Dorpskerk via internet beluisterd. De samenvatting kregen we overigens al van Gerrit. Hij bivakkeert met zijn gezin in ons huis en mailde ons zijn ‘preekverslag’. Verder een rustige dag die wordt afgesloten met een bezoekje van een collega van Annemarie met zijn gezin. Gezellig!

Dag 25 – 4 augustus – Park City

Vandaag nemen we jammer genoeg afscheid van het mooie Moab. Het is tijd de rode stenen en de warmte achter ons te laten. We gaan naar het noorden, naar ons laatste klapstuk: Yellowstone. Maar eerst naar Park City. In Moab bezoeken we eerst nog een unieke stenen- en fossielenwinkel. Ongelooflijk wat hier te koop is. Versteend hout, allerlei edelstenen, fossielen en botten… We blijven er een hele tijd, tot de meiden tevreden zijn met hun keus voor een souvenir. Daarna gaan we, net naast de doorgaande weg, maar tegelijk in the middle of nowhere op zoek naar dinosaurus sporen. Als we uit de auto stappen, snappen we gelijk waarom die hier zijn. Waren rare plak-klei hier. Hoewel de stukken rond de sporen natuurlijk nu versteend zijn. De sporen zijn toch wel apart, je ziet echt van die tenen met puntnagels. En best een eind uit elkaar. Daarna zettende pas echt koers naar Park City. Het is een lange rit. Eerst over de grote weg. De rode rotsen verdwijnen snel en daarna rijden we langs groene rotsen waar veel mijnbouw gedaan wordt. Het ziet eruit als een grote versie van een miniatuurspoorbaan met tunneltjes en ellenlange treinen. Het laatste uur nemen we de toeristische route langs Big Cottonwood en de pas. Rond het avondeten komen we aan in het prachtige oude stadje. We eten daar en gaan dan op zoek naar ons hotel. En dat mag er zijn. Wat een luxe. Twee hotelkamers naast elkaar met alles erop en eraan. Keuken met potten en pannen, wasmachine en droger en twee jacuzzi’s!

Dag 25 – 4 augustus – Park City

Vandaag was een dag voor klauteraars en waaghalzen. We zijn naar het Utah Olympisch Park geweest waar in 2002 de Winterspelen zijn gehouden. Nu is dat omgebouwd tot een buitensportpark. Boven en naast de schansbaan en bobsleebaan zijn tokkelbanen en grote klimtoestellen gezet. Je kan met een stoeltjeslift naar boven en dan roetsj je simpel naar beneden op een sleetje of een tokkelbaan. En ondertussen kan je schansspringers zien oefenen op kunstgras of – veel leuker – in het zwembad – waar ze met veel salto’s en flikflaks in plonzen. Onze dames waren onbevreesd. Fenne is twee keer op topsnelheid door de Discovery klimbaan gegaan, waar ze iedereen versteld deed staan van haar durf. Hasse en Lieke hebben zelfs de twee moeilijkste banen gedaan, op 50 voet hoogte. En durfal Lieke heeft zelfs de vrije val vanaf 65 voet gedaan! De tokkelbanen en herbeleefde waren ook erg leuk. Toen we naar de auto terugliepen ontdekte Fenne tot haar schrik een echte slang. Hij schrok nog harder van haar en maakte zich uit de voeten, zodat alleen Rob en Lieke hem ook hebben gezien. Toch leuk voor op ons lijstje van bijzondere dieren spotten. Deze heerlijk sportieve dag hebben we thuis nog afgesloten met een potje tennis op de baan van het hotel. Wat zullen we blij zijn als we morgen weer rustig in de auto zitten op weg naar Grand Teton, het park net onder Yellowstone.

Dag 26 – 5 augustus – Teton County

Vanmorgen vroeg uit de veren en op weg naar Grand Teton. De omgeving werd steeds groener met brede valleien omringd door steeds hogere bergen. Eind van de morgen stoppen we in Afton, waar ze een grote brug hebben gebouwd van hertengeweien. Met vlak daarnaast een drinkkraantje dat gevoed wordt door een koud water geijser. Heel uniek. In een zaakje dat is blijven steken in de jaren ’70 nemen we een vroege lunch met omelet dat geserveerd wordt met gebakken aardappelkruim en toast. Daarna door voor de laatste loodjes. We rijden door het gezellige toeristische Jackson en even later komen we Grand Teton binnen. Wat een machtige bergkam. Via een achterafweggetje komen we bij de Swift Creek Outfitters voor onze topactiviteit van deze dag: we gaan paardrijden. Aangestoken door enthousiaste verhalen van anderen gaan we dat toch maar eens proberen. We twijfelden tussen 1 of 2 uur – zwaarder, maar mooier – maar die keus wordt ons uit handen genomen. Er dreigt onweer dus er gaan alleen nog maar tochten van 1 uur. We krijgen allemaal een eigen paard en gaan met z’n vijven en gids Kelsey op weg. Door allerlei terrein, slingerend tussen de bomen, door rivierbeddingen en een snelstromend beekje… Het terrein is hier heel afwisselend en we hebben veel plezier. Af en toe is het een uitdaging de paarden niet te laten eten en niet achter te laten lopen bij de rest, maar het gaat prima. Zelfs als Hasse’s paard dreigt weg te rennen weet ze hem snel tot staan te krijgen, maar dat was toch wel even schrikken. Als we terugkomen op het terrein klinkt de eerste donderslag. We gaan dus maar niet meer verder het park in en direct naar onze cabin voor vannacht, een mooie plek ten oosten van het park. Onderweg zien we nog een bruine beer, dat blijft toch bijzonder.

Dag 27 – 6 augustus – Teton County

Vandaag gingen we via Grand Teton naar Yellowstone. Grand Teton is simpel gezegd een verzameling meren en riviertjes met hoge bergen op de achtergrond. Alles ziet er heel mooi ongerept uit. Bij Oxbow Bend zagen we een aantal witte pelikanen op het water uitrusten en bij Colter Bay sporen van bevers, maar helaas de beestjes zelf niet. In Yellowstone reden we gelijk door naar de Old Faithful waar we nog precies op tijd waren voor een tour door de geijsergebieden. We kregen een privé rondrit van onze gids Karen. Ze heeft ons veel bijzondere plekjes laten zien en veel verteld over de bijzondere verschijnselen die we zagen. Het is hier echt een enorm groot gebied vol geothermische activiteit. Heetwaterpoelen, modderpotten, stoomgaten en geijsers. Gewoon niet te tellen zoveel. En met de prachtigste kleuren en helaas iets minder fijne geuren. Alles ruikt naar eieren, hoewel de sterkte meestal wel mee valt. Na de tour hebben we bij het bezoekerscentrum Junior Ranger boekjes gekocht en ook een Young Scientist programma. Gewapend met een stopwatch, laserthermometer en achtergrondinformatie gingen we het terrein in om meer te leren over de vulkanische activiteit. Heel boeiend, maar een hoop werk. Ondertussen hebben we gedineerd bij de Old Faithful Inn, een heel markant gebouw helemaal gemaakt van hout. En terwijl we hier rondlopen hebben we de Old Faithful geijser al wel 5 keer zien uitbarsten. Iedere keer weer indrukwekkend. En het gave is dat we het gewoon kunnen zien vanaf de deuropening van onze cabin. Het wordt morgen nog lastig kiezen wat we allemaal willen gaan doen, zoveel moois hier!

Dag 28 – 7 augustus – Wyoming

Geijsers, gekleurde poelen en bisons domineerden vandaag onze tweede dag in Yellowstone. De hele ochtend zijn we nog bezig geweest in de buurt van Old Faithful om de Young Scientist opgaven te maken. Een hele klus, maar we weten nu wel heel veel over geijsers en hete bronnen. Terwijl we daarmee bezig waren zagen we heel wat geijsers uitbarsten. En ze zijn allemaal anders. De een spuit hoog, de ander breed. De een met veel spetters, de ander juist steil omhoog. De Beehive, de Grotto en de bekende Old Faithful zijn onze favoriete geijsers. En mooie poelen te over. Vooral de Beauty, Morning Glory en de Belgische. Nadat we de patch hadden verzilverd, reden we noordwaarts om bij het Midway Basin op zoek te gaan naar de beroemde Grand Prismatic Spring. We parkeerden op een punt waarvandaan je niet bij de bron zelf, maar bij uitzichtpunten terecht kwam. De klim naar boven was absoluut de moeite waard. Maar wat we waarschijnlijk vooral van deze wandeling zullen herinneren is de bizon die ons op enkele meters passeerde. Er was geen ontkomen aan – hij liep rustig kuierend over het pad dat slechts enkele meters breed was en van het pad af ging ook niet echt. Gelukkig bleven het dier en het publiek rustig, want het zijn toch beesten van zo’n 1000 kilo die in 1,5 seconde zo’n 30 meter af kunnen leggen als ze willen. Daar wil je niet mee in botsing komen. Er vallen hier in het park meer gewonden door bizons dan door grizzly’s. Verder naar het noorden hebben we nog meer geothermische velden bezocht. Vol mooie kleuren en vormen en zelfs vreemde fluittonen. Daarna reden we zonder veel te stoppen naar onze cabins bij Yellowstone Lake in het zuidoosten van park. Hoewel… De bizons in Lamar Valley zorgden voor heel wat oponthoud. Zulke grote beesten wil je niet tegen je auto hebben, dus als er een op de weg staat, staat alles stil. Maar erg is dat niet, want het is geweldig ze te bekijken. Hoe ze grazen, de rivier oversteken of voor hun kinderen zorgen… Niet voor te stellen dat ze ooit bijna uitgeroeid waren. Onze cabins bij Lake zijn lekker ruim vergeleken met afgelopen nacht. We halen eten (o.a heerlijke bizonchili) en spenderen de avond rustig in de cabin met het bekijken van foto’s en het invullen van de Junior Ranger boekjes – want de ‘gewone’ doen we natuurlijk ook.

Dag 30 – 9 augustus – Gardiner

Pijpenstelen regende het vanmorgen bij het wakker worden. Dat was balen. Vooral omdat het het grootste deel van de dag bleef regenen, met af en toe een kleine pauze gelukkig. Na een ontbijt bij Yellowstone Lake Lodge gingen we richting de Yellowstone Canyon. Een diepe kloof, uitgesleten door de Yellowstone rivier in hard vulkaangesteente. Er zitten twee heel mooie watervallen in de rivier, waarvoor het waard was de regen te trotseren. Ook de kleuren van de canyon zijn heel mooi, zelfs bij dit sombere weer. Daarna door naar het bezoekerscentrum, waar de meiden hun laatste Junior Ranger badge hebben gehaald. De vele winkels hier hadden goed baat bij het slechte weer – iedereen vond het lekker binnen rond te neuzen, wij ook. Daarna reden we verder noordwaarts, langs mooie passen, door naar Lamar Valley. Ook wel de Serengeti van Amerika genoemd. We zagen hier opnieuw heel veel bizons en ook een paar fraaie pronghorns. Helaas geen elanden, daar hadden we stiekem nog wel op gehoopt. Hoe dan ook is het mooi de wilde dieren in hun natuurlijke omgeving te zien en vooral ook te horen. Sjonge wat maken die bizons een speciale boer-achtige geluiden! Rijdend richting onze cabin zagen we ook nog drie berggeiten op een ongelooflijk klein stukje zeer steile rots staan. Onze cabin in Gardiner is lekker ruim en de nabijheid van de rivier geeft een rustgevend achtergrondgeluid. We zagen hier net een dubbele regenboog boven de brug ‘naast’ ons huisje. Dat belooft vast beter weer voor morgen.

Dag 30 – 9 augustus – Idaho Falls

Vanmorgen redelijk vroeg op voor onze laatste dag Yellowstone. We waren van plan om half negen bij het Mammoth Amphitheater naar een openluchtdienst te gaan, maar die bleek er niet te zijn. Dus dan maar het park in en dat werd gelijk beloond met het zien van een aantal dieren die we nog niet eerder hadden gezien. Een coyote schoot vlak voor onze auto de weg over en iets daarna zagen we mensen in de bosjes turen. Het bleken onderzoekers op zoek naar de pika – in het Nedelands de fluithaas. Een uniek diertje dat heel temperatuurgevoelig is en daardoor last heeft van de klimaatveranderingen. We hebben geluk en krijgen er een te zien. Verderop zien we nog een aantal herten. De Mammoth terrassen zien er ook schitterend uit in het morgenlicht. Wat een bijzondere natuurfenomenen zien we hier toch. Daarna gaan we naar de morgendienst in de kapel van Yellowstone. Een mooie dienst georganiseerd door studenten en met een voorganger met Nederlandse roots. Daarna relaxen we een tijdje in onze cabin aan de Yellowstone rivier, terwijl we kajaks, rafts en zelfs een Supper voorbij zien komen over de wilde rivier. Eind van de middag rijden we terug naar het park waar we nog een kort bezoek brengen aan het Norris geijser basin, waar we de ‘porselein’ route lopen langs hot springs met mooie tere kleuren en de Steamboat geijser bekijken die werkelijk stampt en golft als een oceaanstomer. Heel grappig. Daarna rijden we in een uur of drie naar Idaho Falls, waar we in een motel overnachten. Dat scheelt toch vier uur reistijd morgen wanneer we naar Salt Lake City gaan.

Dag 32 – 10 augustus – Salt Lake City

Nu we Yellowstone achter ons hebben, voelt het echt alsof we al met de thuisreis bezig zijn. We zakken verder af richting Salt Lake City. In een van de ‘suburbs’ slaan we wat barbecuespullen in bij de Home Depot en vinden we bij een sportzaak een leuke schoolrugzak voor Lieke. Daarna rijden we naar Antelope Island, een eiland in het Great Salt Lake. De vage kleuren van zoutstranden, zoutmeer en lucht kijken in elkaar over te lopen. We gaan naar een plek waar je kan zwemmen en banjeren een eind over het strand met heel apart zand, heel hard en knisperig met veel steenscherven. Vlakbij het meer stikt het van de kleine vliegjes. Je moet als het ware door een muur van vliegjes lopen om bij het meer te komen. Dat is behoorlijk helder en lekker warm. Het zoutpercentage in dit deel is zo’n 11 procent. Op andere plekken kanjer wel meer dan het dubbele zijn. Maar dit is voldoende om je lekker makkelijk te laten drijven. En ook al vervelend genoeg als het in je ogen spettert. Het is een leuke belevenis. Na een snelle douche en picknick, rijden we de stad in naar ons hotel voor deze nacht. We zien de tempel van de Mormonen en het State Capitol al liggen tegen de mooie berghellingen.

Dag 33 – 11 augustus – Salt Lake City

En vandaag de terugreis. Maar voor die tijd nog even Salt Lake City in. Natuurlijk gaan we kijken bij de gebouwen van de Mormonen. Eerlijk gezegd valt het ons een beetje tegen. Hoewel een enorm conferentiecentrum voor twintigduizend man natuurlijk wel de moeite waard is. Het ziet er allemaal goed verzorgd en duur uit, wat toch wel een schril contrast vormt met de bedelaars die je ook in deze stad ziet. We gaan nog even langs bij het Family History Museum, waar we met hulp van een aardige mevrouw die zelfs een beetje Nederlands spreekt nog wat informatie vinden over onze eigen familie. Gewoon van internet, dat had dus thuis ook gekund. Maar ja, hier hoort het erbij. Ze hebben overigens hier ook veel documenten opgeslagen en gedeeltelijk ingescand. Met wat printjes op zak, gaan we nog even een mall in. En bij Kneader’s eten we ons eerste echt lekkere brood van deze vakantie. Daarna richting vliegveld. We leveren de auto in en gaan nog op zoek naar wat souvenirs voor de jongste meiden – Fenne heeft alleen nog maar een steen en Hasse wil perse nog een shirt. Er is niet zo veel keus, maar gelukkig vinden ze beiden nog wat naar tevredenheid. We kunnen dus met een gerust hart naar huis. Met misschien niet veel souvenirs, maar wel heel veel mooie herinneringen…

Dag 34 – 12 augustus – Amsterdam Airport Schiphol

De vlucht verloopt verder prima, hoewel Fenne de enige is die redelijk slaapt. En dan staan we na een maand weer op Nederlandse bodem. Lekker naar huis en familie, de was doen, jetlag overwinnen en foto’s uitzoeken. Deze vakantie houdt ons vast nog wel even bezig.

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Amerika.