Reisverslag familie op reis door Noordwest-Amerika

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie Ploos van Amstel in Noordwest-Amerika

met kinderen van 18 en 14 jaar

De reispret begon al eerder na het ontvangen van jullie verrassingspakket.  Wat een leuk idee om de reis in boekvorm in te binden!  De kids waren blij met de powerbanks en de selfiestick was ook een heel leuk idee!  Verder waren we blij met de reisgids en het wegenboek.  Hier hebben wij in de vakantie veel plezier van gehad.  De reis was goed te volgen en de tips in de gids waren ook nuttig en leuk.

Hieronder staat in het kort onze ervaring van de reis met daarbij wat tips die wellicht handig kunnen zijn voor toekomstige reizigers.

Het was fijn om bij familie (mijn broer en gezin) te beginnen. Zo konden we op ons gemak van de jetlag bijkomen en konden we kennis maken met de Amerikaanse cultuur en gewoonten.  De eerste dagen hebben we mooie hikes in de omgeving gemaakt en een Rodeo bezocht in een klein dorp.  Dat laatste was een bijzondere ervaring, de kermis en de rodeo zelf, met alleen maar de plaatselijke Amerikanen.

Mount Hood is een heel mooi gebied voor hiking.  Het is zo fijn dat er verschillende levels zijn om te hiken, van makkelijk tot (bijna) professioneel.

Na 5 dagen zijn we naar Bend gereden en hebben we een lava-landschap bezocht.  Er zijn vulkanen te over in dit gebied en het is zeker de moeite waard om te wandelen in zo’n gebied.  De kracht van de natuur, het landschap wat overblijft was erg indrukwekkend: big obsedian flow – Newberry

Ook zijn we een deel van de rivier Deschutes afgedreven op banen – Tuben.  Heel goed te doen met kleinere kinderen, maar ook heel veel lol met volwassenen!

Dit uitstapje is zeer zeker de moeite waard!

Sunriver Resort was een prachtig resort!  De kamers waren wat klein, maar schoon en netjes.

We vervolgden onze reis naar Newport, via Florence.  We wilden daar graag naartoe omdat in Florence veel zandduinen zijn: Sandbuggy.  Dank voor de tip!

We zijn onderweg gestopt in Eugene voor een lunch en kwamen eind van de middag in Florence aan.  Geweldig spannende ervaring!  Tip: ga met een chauffeur!  Wanneer je zelf rijdt, ben je toch wat voorzichtiger, je kent de omgeving niet.  De chauffeur kent het terrein en zo zijn we heuvel van bijna 80% opgeklommen en afgedaald.  Zo spannend en zo gaaf!  Ook de kinderen hebben hiervan genoten!

Newport was een goed hotel, aan de kust.  Het bleek nog niet betaald te zijn, maar gelukkig was dat zo opgelost.  Het ontbijt was op deze locatie prima.  The daily chef’s breakfast was slechts 5 USD en de bediening erg vriendelijk.  Van de kaart kon ook worden gekozen, maar dat was dan tegen de gewone prijs van de kaart.

De volgende dag hebben we strand-fietsen gehuurd.  Heel stoere fietsen met heel brede banden waarmee we langs de kust konden fietsen!  Met de harde wind was dit een mooie uitdaging voor ons gezin.  We zijn van vuurtoren naar vuurtoren gefiets en de route zo gekozen dat we eindigden met wind mee.  Wind tegen was soms niet te doen, dus we hebben veel gelachen!  We zijn heerlijk uitgewaaid.

Op advies van de fietsverhuurder zijn we gaan eten in een Brewery Rogue.

Het eten in een Brewery is overigens iets wat ontzettend leuk is.  Er zijn zoveel bierbrouwers die ook een eetgelegenheid hebben.  Leuke sfeer!

Het ‘crabbing’ hebben we ‘s middags nog bekeken, maar is erg duur en erg toeristisch.  Het is best wel grappig om op een terrasje te kijken naar het crabbing, maar het zelf doen, zou ik iemand niet adviseren.

Onderweg van Newport naar Astoria zijn we langs de kust blijven rijden.  Dat betekent dat we soms van de Hwy 101 afweken.  Gelukkig was de weg heel goed te volgen met de mooie wegenatlas die we van jullie kregen.

Pacific city (jullie tip) is echt de moeite waard.  Zo’n leuk strand met een heel hoge zandberg.  Kinderen, volwassen en hele gezinnen beklommen de berg om er vervolgens af te rennen, rollen, glijden etc.  Een heerlijke stop onderweg waarbij iedereen zich weer even kon uitleven.

Verder was Cannon Beach heel mooi, maar besloten wij een klein stukje erboven te stoppen: Ecola state park.  Hier kan met de auto door een park worden gereden naar twee mooie uitzichtpunten.  Echt de moeite waard!  Helaas hadden we geen tijd om van het ene punt naar het andere te lopen (dus met de auto gedaan), maar dat had zeker leuk geweest.  Maar ook het genieten van het uitzicht alleen, zonder wandeling, was een mooie ervaring.

In Astoria sliepen we 1 nachtje.  Persoonlijk vind ik dat altijd wat kort.  Door de reis en de mooie stops onderweg, komen we vaak wat later op de dag aan en de volgende dag is er al vertrek.  Maar goed, dit paste zo in ons schema.

We hebben de zeeleeuwen die in de haven liggen nog even bezocht.  Zoveel zeeleeuwen!

Voor het ziplinen hebben we (helaas) geen tijd gemaakt.  Ik denk dat we zo’n uitje wel hadden gedaan als we er een dagje langer waren.

Wel hebben we het hoogste punt van Astoria bezocht, waar een prachtig uitzicht is over de Columbia river die de oceaan instroomt.  Ook is er een monument met de geschiedenis: een pilaar die ook beklommen kon worden.  Leuk ook om de geschiedenis van Lewis en Clak te zien (de pioneers die de eerste routes uit hebben gezet in West Amerika in 1806- mooi verhaal!).

Onderweg naar Lake Quinault hebben we Kurt Cobain Landing bezocht.  Een klein parkje waar Kurt, zanger van Nirvana, zijn songteksten onder de brug schreef en waar hij opgroeide.  Veel fans komen deze plek bezoeken en we vonden het leuk om te zien.  Het ligt op de route en hebben hier een korte pauze genomen.  En natuurlijk hebben we onderweg een CD van Nirvana aangeschaft om te luisteren, wetend waar de songteksten vandaan komen.

De lodge in Quinault was prachtig.  Zo heerlijk aan het meer en veel mogelijkheden om te hiken!  Zo mooi dit regenwoud en mooie wandelingen.  Heel handig dat de route zelf kan worden samengesteld.  De route kan gelopen worden maar je kan er ook voor kiezen om tijdens de route over te stappen op een andere hike.

De kamers waren mooi en ruim.  Heel verzorgd.

Het eten in de lodge is chique en daardoor prijzig en we hebben ervoor gekozen om elders te eten.

Onderweg naar Lake Crescent hebben we een uitstap gemaakt naar het meest noordwestelijke stuk van USA: Neah Beach.  DIt is gelegen in een reservaat van Natives en goed te bezoeken.  In Quinault was het reservaat niet toegankelijk voor niet-Natives.  In het dorpje hebben we geluncht en het museum bezocht: een mooie tentoonstelling van gebruiken en gewoontes van een stam die 500 jaar geleden onder een blubberstroom bedolven raakte.

Het museum was interessant en verzorgd, er staat zelfs een ‘long house’ in die je kan betreden.  Hier kregen we een goede indruk hoe de gebruiken van de Natives in die tijd waren.

De mensen van het museum en het dorpje waren heel vriendelijke mensen!  Met onze jongens met een lengte van 1.98m hadden we ook wel bekijks in de plaatselijke supermarkt 😉  Er waren niet veel Europese toeristen, met name veel Amerikanen.  Een mevrouw vroeg ons af wat we toch hier kwamen doen ‘on the edge of the world’.

Na het museum hebben we een mooie hike naar het meest noordwestelijke punt gemaakt!  Moeite waard en echt een aanrader!  Zowel de wandeling als het uitzicht waren mooi!

‘s Avonds hebben we gegeten in Joyce, vlakbij ons verblijf aan Crescent Lake.  Deze locatie hebben wij zelf uitgezocht.  We dachten dat we een huisje zouden hebben met een keuken etc.  Op zich was er wel een keuken, geen fornuis, maar alle kastjes waren leeg.  Het leek wel kamperen maar dan onder een dak.  We hebben ontzettend gelachen, de bedden waren klein, de ruimte ook en het was niet heel schoon.  Maar ja, na een lange dag zijn we toch gaan slapen, twijfelend of we niet beter naar Port Angeles hadden moeten gaan.

De volgende ochtend wachtte ons een verrassing.  Toen we de voordeur opendeden, bleken we gewoon echt aan het meer te zitten.  Wat prachtig en rustig!  Er was ook geen TV of Wifi (Wifi, alleen in receptie).  Wij, ouders, vonden dat wel even lekker, de kids vonden het wat minder.  Maar die dag hebben we genoten.  We moesten die ochtend toch even door naar Port Angeles omdat een van onze jongens zijn toilettas in Quinault had laten staan en hij toch echt lenzenspullen nodig had.  Na een Amerikaans ontbijt in een ontzettend leuke tent in Port Angeles zijn we de rest van de dag aan het meer gebleven.  Een prachtig meer, helder water, vrolijke mensen en veel strandspelletjes gedaan.  Heerljk!  Ook nog een wandeling gemaakt naar een mooie waterval aan de overkant.  We vonden het vrijdag gewoon jammer dat we weer doorgingen.  De locatie is zeker aan te raden.  Ook omdat ‘Joyce’, een dorpje op 8 minuten rijden, prima eetgelegenheden heeft en een mens echt tot rust komt op deze plek.  Alleen de accommodatie was even wennen.  Wel hebben we gezien dat er nog meer, grotere huisjes waren.  Wellicht zijn deze wat beter ingericht.  Port Angeles was best aardig, maar ik was echt blij dat we in het park zelf zaten.  Het zou voor toekomstige reizigers echt de moeite waard zijn hier te verblijven.  Wel even overwegen in wat voor huisje/onder welk dak 😉

Zaterdag was er overigens ‘blackberrie-festival’ in Joyce en we vonden het jammer dat we er net een dagje te vroeg waren.  Al met al was het een verrassende locatie.

In Port Angeles viel overigens niet veel te beleven.  Wat wel interessant had kunnen zijn, was de overtocht naar Vancouver Island.  Maar ik denk dat dit dan wel echt in de planning moet staan i.v.m. het schema van de overtochten.

Op naar Seattle.  Onderweg zijn we gestopt in Sequim.  Een heel net dorpje die bekend staat om de lavendel.  We hebben op een eenvoudige boerderij lavendel geplukt en bramen.  Ook zijn er blauwe bessen en aardbeien.  Na de wat ‘armoedige’ dorpjes die we onderweg zijn gepasseerd was dit dorpje opvallend netjes.

Het was een verrassing dat we met een boot een overtocht moesten maken.  Hier hadden we geen rekening mee gehouden, misschien handig om dit te vermelden wanneer anderen deze reis maken i.v.m. de geplande reistijd.

In Seattle was het weer even wennen aan het stadse leven.  Het hotel was heel netjes en de bedden waren ruim.  Hier was geen extra bed nodig.  Wel zijn er nog kosten voor het parkeren van de auto waar rekening mee moet worden gehouden.

We zaten naast de bioscoop, waar we dan ook een avondje een film hebben gekeken.  The Needle, het winkelen, de Pike Place Market waren erg leuk.  De kids hadden geen interesse in het Boeing museum of EMP museum.  Mij had dat wel interessant geleken, maar na alle natuur-hikes vonden we het oke om hen tegemoet te komen mits zij een leuk idee hadden.

En die hadden ze: zondagmiddag zaten wij in het stadion voor een Baseball-game.  Wat een ontspannen sfeer, gezelligheid en een lol!  Lopend van het hotel naar het stadion kwamen we ook in een oud stadsgedeelte met leuke boetiekjes.  Een geslaagde dag!

Marinus en ik zijn maandagochtend nog even naar het SAM (Seattle Art Museum) gegaan.  Een interessante kleine collectie van Rembrandt (ets-werk) is daar te vinden en ook een mooie tentoonstelling over Native Americans.  Dit waren tijdelijke tentoonstellingen.

Het ontbijt namen we in ontbijt-restaurants in de stad.  Dat vonden we leuker dan eten in het hotel zelf.

Maandagmiddag vertrekken we naar Mount Raineer.  Wederom een prachtige locatie.  Open haard in de lobby brandt gezellig en ‘s avonds wordt een glaasje wijn aangeboden aan de gasten.  Vanaf 21u is het wel de bedoeling dat het er stil is.

Het ontbijt was basic, maar prima.  Ook hier konden de kids eigen wafels bakken, wat natuurlijk altijd een feest is.

Mount Raineer is echt fascinerend.  De volgende dag hebben we prachtige hike gemaakt met elkaar en op een hoogte van 6900 miles gekomen!  We kwamen zelf tot de hoogte van de sneeuw!  De auto kan al hoog worden geparkeerd dus we hoefden niet alles te lopen 😉

Let wel, ons hotel en de ingang naar de berg zit aan de kant waar het meest mist is.  Wij hebben er dan ook voor gekozen om om te rijden naar de andere kant om de ‘zon’kant (Sunrise) te bewandelen.  Dat was zo’n 80 km omrijden, maar dat is heel gewoon in Amerika!

Ook halverwege de hoogste parkeerplaats, waren mooie hikes uitgezet met prachtige watervallen.

Onze laatste dag, en tevens verjaardag van Marinus, gingen we weer naar Portland.  Fijn dat we het hotel konden annuleren.  Mijn broer had een middag bowlen en lasergamen geregeld en daarna een BBQ bij hem thuis.  Een leuke dag en we konden rustig onze koffers goed inpakken.

We kijken terug op 3 heerlijke weken.  Alexander (21 jr) zei bij aankomst op Schiphol: “3 weken, het leken wel 2 maanden!” en dat idee hadden wij ook.  Er is zo’n andere wereld, andere bouw, communicatie, wegen en eten. We hebben genoten.  Het weer was ook heel gunstig.  Een zonnetje, maar niet te heet!  Prima temperatuur om dingen te ondernemen.

We hebben heel veel plezier gehad aan jullie gids en de wegenatlas.  Deze reis kan ik zeker adviseren aan mensen die de Amerikaanse natuur willen verkennen en nieuwsgierig zijn naar dit stukje Amerika.  Het is geen Amerika zoals New York, Vegas etc.  Als ik iemand deze reis zou adviseren, zal ik het waarschijnlijk in tegengestelde richting adviseren.  De gidsen, ook de twee die ik van mijn schoonzus mocht meenemen, vertellen de weg precies de andere kant op.  Dus van Port Angeles, richting de kust en vervolgens naar het zuiden.  Soms was dat wat lastig lezen als ik dingen voor onderweg opzocht.

Tips:
– de bedden in sommige hotels waren niet heel groot.  Met een gezin met grotere kinderen, zou ik zeker aanraden om kamers te boeken met kingsize bedden (queen is echt te klein).  Voor een klein bedrag per nacht (10 USD) kan er een opklapbed worden neergezet.  Hier hebben wij dankbaar gebruik van gemaakt in verschillende hotels.  De bedden in Seattle waren overigens prima!
– de informatie die we hebben gekregen zag er goed uit.  Veel tips en mogelijkheden.  Als kleine tip wil ik je meegeven om bepaalde informatie eruit te laten.  Het walvis spotten is bijv. alleen te doen in het voorjaar.  Ook sneeuw hebben we niet gehad (behalve de kleine sneeuwplekken op Mt Hood en Mt Rainier 😉
– eten in een Brewery is erg gezellig!  Adressen hiervoor zijn makkelijk te vinden op internet.
– als er een boottocht in de reis nodig is, even melden i.v.m. tijdplanning
– Louis en Clark zijn pioniers en mede dankzij L&C zijn er trails uitgezet begin 19e eeuw. Het is best interessant dit te weten, omdat deze namen overal weer terug komen en sommige State Parks zijn vernoemd.  In de gids staat hierover informatie maar het is misschien interessant dit kort op te nemen in jullie informatie/reisoverzicht.  Geïnteresseerden kunnen dit dan zelf uitdiepen.  Mijn broer wees ons hierop aan het begin van de vakantie en het was leuk/interessant om dit overal weer terug te vinden.

Nogmaals, we kijken terug op een fantastische ervaring en hebben een beetje heimwee.  Graag ontdekken we in de toekomst nog meer moois, maar voor nu genieten we nog lekker na!

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Amerika.