Reisverslag familie op reis door West-Amerika

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie van Bokkem – Verwaal in West-Amerika

met kinderen van 15 en 13 jaar

Wat leuk om meteen een welkom thuis bericht te ontvangen. We hebben genoten van onze road trip USA!
Het boek met de reisbeschrijving was echt ideaal. De avond voor onze volgende bestemming keken we telkens wat we wilden gaan doen aan activiteiten, waar iedereen zin in had en dan bepaalden we ons dagschema. Het boek – aangevuld met de reisgids – was een prima leidraad, met alle tips, toegangsprijzen en openingstijden van de attracties.

San Francisco was voor ons een hoogtepunt, Fishermans Wharf  was the place to be, gezelligheid, straatartiesten, mooie uitzichten en uitvalbasis voor onze activiteiten – fietstocht over de Golden Gate bridge en Alcatraz. Voor Alec en Maxime ook een hoogtepunt, deze stad, want het lijkt op Rotterdam qua bouw en gezelligheid. We waren dan ook erg blij met ons hotel, dat op Fisherman’s Wharf zat. Zelfs met een restaurant dat 24/7 open is, wat erg handig bleek, want met overstap op Chicago en vluchtvertragingen was het na middernacht voordat we hongerig op onze kamer zaten. Er zat een goede bakker –Boudins – met origineel sour dough bread die vanaf 7:30 uur ’s ochtends espresso to go leverde, in combinatie met een morning dough/ banana bread/ fruit bowl een makkelijk ontbijt. Tip voor de volgende reizigers dus. Boudin heeft ook een museum en gift shop en vanaf de straatkant zie je de bakkers in de weer met het rollen van het deeg en het vormen van de kunstige broodvormen, tot aan schildpadden en teddyberen in broodvorm!

Doordat de Golden Gate Bridge zich in een baai bevindt, ligt hij bijna altijd in de mist. Een windjack is dus niet overbodig. Sausolito vonden we geweldig, aangenaam vertoeven. Tip: de veerboot terug is overvol, ga dus op tijd, want wij moesten een veerboot laten gaan voor ons.

Pier 39 en Fishermans Grotto waren ook heel gezellig en lekker eten! Als Seafood-liefhebber (Simone) ben ik wel aan mijn trekken gekomen deze vakantie!

De Cable Car was ook leuk om te doen, wel drie kwartier wachttijd in de hitte, maar we zaten ook tussen de dagjesmensen uit de buurt, want het was zaterdag. We hadden zelfs een leuk gesprek met een echtpaar (hij Duitser, zij Afro-Amerikaans) die ons uitnodigden voor een wijnproeverij bij hen thuis! Als we samen waren geweest, hadden we dat misschien wel gedaan, maar met twee tieners onder de 18 was dat voor Alec en Maxime niet zo leuk. Ze hadden dan in de speelkamer met hun kinderen (6 en 3) kunnen spelen. Het ophalen van de huurauto ging ook zeer voorspoedig doordat we online al een pre-check-in hadden gedaan en alle onnodige verzekeringen hadden uitgevinkt. Het was even passen en meten met onze bagage, maar het lukte. Bij de Walmart hebben we vervolgens een koelbox met een aantal koelelementen gekocht (samen ca. 30 USD) die de hele vakantie fantastisch dienst heeft gedaan voor onze water- en fruitvoorraad en tussen Alec en Maxime op de achterbank zat vastgesnoerd. De koelelementen konden we bij de campings en sommige hotels in de vriezer stoppen. Tip dus! Aan het eind van de vakantie hebben we deze in LA in ons hotel bij de balie afgegeven voor een volgend gezin die een road trip gaat maken.

Yosemite park was super mooi: afwisselend zon en schaduw, paradijselijk. De KOA-camping Mariposa was heel gezellig, tent lekker ruim en goed ingericht. Maxime had net geluk, want overal stond dat kinderen onder de 14 onder toezicht van een volwassene moesten zwemmen, zij kon overal net samen met Alec zwemmen. Wij hadden van kennissen een annual pass voor de nationale parken gekregen. Dat is echt een geldbesparende tip voor mensen die ook zo’n trip gaan maken. We hebben in totaal 150 USD uitgespaard, meestal was de toegangsprijs 30 USD per park. Toen we terug kwamen, zagen we een oranje lucht in de verte – bosbranden – en op de camping zat onze witte huurauto onder de asdeeltjes. Een paar dagen later hoorden we op het nieuws dat Yosemite en Mariposa ternauwernood gered waren en het park ook dicht was. Mammoth Lakes leek net Zwitserland/ Zweden qua skigebied en meren. Juniper Springs resort was mooi en wij kregen een family room met twee aparte slaapkamers, heerlijk! Handig was ook dat het hotel een gratis shuttle bus had naar het centrum, waar we heerlijk hadden gegeten bij de Mogul, waar de obers zelf onze steaks & verse vis op de grill bereidden. Van buitenaf zou je er niet snel heengaan, maar dankzij de tip van het hotelpersoneel was dit een uitstekende keuze. Er zat ook een lekkere saladebar bij. Het mountainbiken hebben we niet gedaan, we hebben lekker gepicknickt bij de meren en daarna gemidgetgolfd in het centrum.

Death Valley was een heel bijzondere ervaring. Als stadsmensen uit een dichtbevolkt land is het bizar om door ‘het grote niets’ te rijden, terwijl je maximaal om het half uur een andere auto tegenkomt. Hotel Furnace Creek Ranch was een aangename oase met een zwembad dat in Alec en Maximes waarderingsschaal het hoogste cijfer kreeg: open van 8 uur ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds en zowel ondiep als diepe delen! En als je ’s avonds in het bad ligt te dobberen, kun je enorm genieten van de sterren boven je hoofd.

Onderweg naar Las Vegas eerst nog even doorgereden naar de Hoover Dam, indrukwekkend, maar ook te heet om lang te vertoeven.

Las Vegas was overweldigend. Druk, druk, druk, de hitte bleef hangen tussen de gebouwen; ook veel Amerikaanse toeristen. In kolonne door de tip top uitgevoerde hotels, je vergapen aan alle grandeur. Heerlijk gegeten bij Taco’s & Tequila’s in het Luxor hotel, een top Mexicaans restaurant volgens Alec en Maxime. Avonds naar de Bellagio fonteinen – één van de weinige gratis attracties – gekeken en in het Hard Rock Café gegeten, voor Alec en Maxime een eerste ervaring, voor ons nostalgie van eerdere USA-trips. Waar 20 jaar geleden er slechts zwart-witfoto’s van popiconen aan de muur hingen, bevatte elk tafeltje nu een eigen videowand met clips. Wel goed dat het gokken onder de 21 zo streng wordt bewaakt. Wij gaven ons geld ook liever aan andere zaken uit, zoals een optreden van de Blue Man group: onvoorstelbaar grappig. De mannen wisten de hele zaal  plat te krijgen met hun opzwepende slagwerk, gecombineerd met droge humor. Geld uitgeven gaat daar erg gemakkelijk, want je moet bijna overal voor betalen. Ook voor het parkeren, maar dan krijg je wel een pasje dat geldig is voor alle hotels van de MGM-keten.

Via Zion naar Bryce gereden. Zion was een mooi park, maar omdat we op doorreis waren hebben we vooral in de shuttle bus gezeten en zijn op één halte even uitgestapt voor een wandelingetje langs de rivier. Achteraf gezien hadden we ook makkelijk een stop kunnen inlassen.

KOA-camping Panguitch bevond zich in een on Amerikaans plat deel van de omgeving. Onze Nederlandse host ter plekke Luuk was zeer gastvrij en gaf ons de beste tips voor Bryce, eten & drinken in de buurt, etc. De tent was nog luxer dan die in Mariposa en we konden lekker bbq’en. Ook was er een aparte binnen-eethoek, waar we ’s avonds lekker spelletjes konden doen. Overigens konden we zowel in Mariposa als op deze camping – in tegenstelling tot de berichten – wel zelf koken, dat mocht alleen op Grand Canyon KOA niet in de tent. We waren overigens wel blij met de extra dekens ’s nachts. Het koelde flink af. Wat ons trouwens enorm meeviel, waren de tarieven voor de was: bij alle laundromats kon je voor 1-1,25 USD een wasje draaien en voor hetzelfde bedrag de droger laten draaien. Vanuit onze Franse camping-ervaring (5-6 EUR) een mooie meevaller! Bryce was geweldig. We hebben de Queens Garden Trail gelopen op aanraden van Luuk, de Nederlandse host van American Tent Lodges, ongeveer tweeënhalf  uur lopen, inclusief pauzes. De Navajo Trail, de kortste, wordt door bijna iedereen genomen, daarna werd het aangenaam stil. Genieten van de overweldigende natuur, de afwisseling van rotsen, bomen, riviertjes, zandsteen…

Williams was een prima uitvalsbasis voor twee dagen Grand Canyon en omgeving. Het regende en de lucht was grijs toen we aankwamen. Misschien dat ook daardoor de eerste indruk van de camping tegenviel: ongastvrije ontvangst, een oude en slecht opgezette tent, te weinig sanitair voor de grootte van de camping. Er was geen aparte host die voor de tenten zorgde en dat was te merken. Later werd het wel beter, want de rest van het personeel was vriendelijk en behulpzaam. En de camping werd gebruikt door een aantal jeugdgroepen, wat de nodige gezelligheid gaf. ’s Nachts is het behoorlijk donker waardoor je ook hier weer een schitterende sterrenlucht kunt bewonderen. We hebben dag 1 gebruikt voor een nostalgisch trip over Route 66, natuurlijk met de juiste muziek! We hebben een aantal plaatsen bezocht: Seligman, Ash Fork en Williams zelf. De eerste twee zijn een beetje vergane glorie, maar Williams is een charmant dorpje met een gastvrije bevolking en veelzijdigheid aan restaurantjes, barretjes en winkeltjes. Alec en Maxime voelden zich hier ook erg thuis. Tip: koffietentje Brewed Awakings, wij hebben hier drie keer koffie gedronken en Alec en Maxime zijn zelfs overstag gegaan voor de heerlijke frappucino’s en niet te vergeten de zelf-tap frozen yoghurt. Het is een laagdrempelig familie-koffietentje waar je heerlijk kunt toeven en gezellige gesprekjes hebt met het hartelijke personeel. Ze draaiden zelf muziek van onze favoriete groep Hillsong.

De volgende dag scheen de zon. Tijd voor de Grand Canyon. De treinreis van Williams naar Grand Canyon was ook een super tip! Elk rijtuig had zijn eigen cowboy die voor het entertainment zorgde, wij hadden Nicholas die met iedereen een praatje maakte, moppen tapte, met de kinderen kaarttrucjes speelde. Ook een stel cowboys zorgde nog voor het kampgevoel door op de gitaar begeleid samen liedjes te zingen. De reis vloog om. Op de terugweg werden we zelfs overvallen door cowboys, die al galopperend langs de trein ons aanhielden en alle gillende vrouwen (Simone voorop die was weggedoken onder haar rugzak) probeerden te beroven van hun sieraden… Bij Grand Canyon zelf hadden we vier uurtjes tijd. We hadden online met 20% korting een IMAX-film geboekt met tevens kortingsbon voor de bijbehorende DVD. Een mooie film, zeker ook voor Alec en Maxime, omdat het in hun ogen geen saaie natuurdocumentaire was, maar ook echt met acteurs de ontstaansgeschiedenis van de eerste bewoners in beeld werd gebracht; nadeel was dat het theater zich in Tusayan bevond, een half uur met de bus. Daardoor hadden we slechts beperkt tijd voor de Canyon zelf; maar vergeleken met de aangename stilte van Bryce vonden we de Grand Canyon te druk; je moest moeite doen om foto’s te maken waar alleen je eigen familie opstond. Je zou ook hier weer een stuk naar beneden moeten om de rust te vinden. De sky walk hebben we gevoeglijk overgeslagen, zeer overprized met 81 USD p.p., gecombineerd met Maximes hoogtevrees en het teveel aan toeristen.

Blythe was een aangename tussenstop. Belinda, de receptioniste van Best Western hotel, verwelkomde ons met naam en toenaam. Die  sloten we meteen in ons hart. Behalve een mooi zwembad en een lekker restaurant was er verder weinig te doen.

Onderweg naar Palm Springs gestopt bij het visitor center van Joshua Tree National Park. Daar door een ranger op ons tijdschema een plan laten maken. Je kunt door het park rijden en hier en daar uitstappen voor een rondje lopen en wat foto’s. Bij Skull Rock had je daarnaast ook de gelegenheid over de rotsen te klauteren. Dat was een leuke uitdaging voor Arnoud en kinderen. Al met al een mooi en bijzonder gebied, maar woestijnachtig heet. Renaissance hotel Palm Springs was, vergeleken met de andere hotels, over-the-top luxe. Vooral de walk-in closet vonden de kinderen ideaal… Maximes bikini had de geest gegeven, dus het was even goed zoeken naar een betaalbaar alternatief. Gelukkig wist onze Garmin ons naar Dicks Sporting goods te leiden en daarna naar betaalbare restaurantjes.

San Diego was een veelzijdige verrassing. Aangenaam klimaat, mooi pretentieloos hotel met uitzicht op de baai en de haven, waar we ’s ochtends lekker op een bankje met uitzicht op het water en op de marinebasis ons boek konden lezen. Af en toe kwam een marineschip, -helikopter of -vliegtuig voorbij. Als je door de stad rijdt, kun je zomaar een aantal vliegdekschepen tegenkomen. Gaslamp Quarter was een leuke ervaring, heerlijk Italiaans gegeten – niet goedkoop, maar dat compenseerden we later wel; Old Town was een mooi openluchtmuseum met overblijfselen uit de koloniale tijd, Mexicaanse hacienda’s, gezellig. ’s Middags op Silverstrand Beach – rustige zuidpunt van Coronado Beach – doorgebracht. Maxime en Alec genoten hier enorm van de zee. Veel families die complete strandbbq’s organiseerden. Wel handig om zelf iets mee te nemen aan eten en drinken, want er is niets te koop. Volgens de locals is Coronado Beach mooier, maar dan moet je wel ergens kunnen parkeren… Feitelijk hadden we hier nog wel een dag kunnen doorbrengen, zoveel was er te doen. Maar je moet keuzes maken… LA als stad was voor ons geen hoogtepunt. Super druk, minst gastvrij, grote tegenstellingen tussen arm en rijk, druk verkeer… Een tripje langs de Walk of Fame, door Beverly Hills met eigen auto en we hadden het wel gezien. ’s Avonds steak gegeten bij Black Angus, via internet gevonden, gastvrij restaurant.

Disneyland maakte veel goed. De avond ervoor hadden we een lijstje gemaakt met de beste attracties van beide parken en op basis daarvan een knoop doorgehakt. We hadden thuis al e-tickets gekocht, dat scheelde in de rij. Het park was open van 8 uur ’s ochtends tot 12 uur ’s avonds en die tijd hebben we volledig gebruikt! We hebben genoten met zijn vieren van Indiana Jones, Splash Mountain, zijn met Darth Vader op de foto geweest, de shows Fantasmic, een spektakel op het water met alle Disneyfiguren, filmbeeld, vuurwerk en muziek. Na de electrical parade moe maar voldaan naar het hotel. De volgende laatste dag  nog wat souvenirs geshopt, geluncht aan het strand en vroeg naar bed gegaan.

De vlucht terug via Houston verliep zeer voorspoedig. In tegenstelling tot de heenreis via Chicago werd onze bagage automatisch doorgestuurd naar de volgende vlucht, dus daar hadden we geen omkijken naar.
Kortom, het was een super vakantie, waar we nog lang met veel plezier op terugkijken. Nu de foto’s nog verzamelen in een mooi boek en de road trip movies van de Go Pro monteren.

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Amerika