Reisverslag familie op reis op Bali

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie Van den K. op Bali

met kinderen van 11 en 13 jaar

We zijn weer terug in Nederland na een geweldige reis, en vertellen je graag hoe mooi het is geweest.

Op het vliegveld in Bali maakten we een beginnersfout: drie kofferdragers stonden al lachend bij onze koffers te wachten toen we alle stempels hadden verzameld. Ze wilden een fooi, maar we hadden alleen groot geld, en eentje was zo brutaal te beweren dat zo’n roze briefje het juiste bedrag was. Terwijl wij nog de nulletjes telden, was het briefje van 100.000 roepia al in zijn zak verdwenen. Het equivalent dus voor van honderd koffers. Geen ramp, die 7 euro, maar we hadden dergelijke vrijpostigheid graag ontmoedigd. Ik weet achteraf ook niet goed hoe om we om hadden moeten gaan met fooien direkt na aankomst, want je hebt nooit meteen kleingeld. Dit was overigens de enige keer dat we in Bali zijn opgelicht, iedereen was hartelijk en behulpzaam.

Asian Trails stond keurig klaar zoals afgesproken, en bleek tijdens de hele reis een betrouwbare partner. Voor elke transfer hadden we zowel een chauffeur als een gids. In totaal hebben we drie gidsen gehad. De eerste was Tri, die aardig Nederlands sprak. We mochten haar graag. De tweede was Wanyan, die ook een beetje Nederlands sprak. Hij miste Tri’s enthousiasme en vertelgraagte, maar regelde alles voor ons wat we maar wilden. Hij heeft ook het fietsen vanaf Kintamani geregeld via Bali cycling, en toen bij deze organisatie iets niet helemaal goed ging, stond hij binnen tien minuten bij ons om het te regelen.
Wanyan poogde wel meerdere malen op eigen initiatief de programma’s te wijzigen. Ongetwijfeld met de beste bedoelingen, maar dat hadden we liever niet. Eenmaal ontbrak door de taalbarrière een kleinigheid op het programma, dit heeft Tri op een ander moment goedgemaakt. De laatste was Buddha, een hartelijke Engelssprekende man, die we één dagdeel hadden. We hebben inderdaad een aanvullende lunch aangeboden gekregen op weg naar Ubud, dit was keurig geregeld, nogmaals dank dat jullie dit direkt hebben opgepikt.

Sanur

La Taverna in Sanur was een heerlijk hotel. Het matras was niet zo goed, maar verder beantwoordde alles aan onze verwachting van een droomstart. De kamers, de tuinen, het restaurant aan het strand, het strand zelf, het personeel en de toplocatie, het was top. Buiten het hotel waren verschillende goedkope spa’s en lekkere restaurantjes, maar het hotelrestaurant was ook lekker, goedkoop en sfeervol.

Candidasa

De transferdag naar Candidasa was lang maar mooi. Het was leuk om Tophati, Celuk en Mas aan te doen. Het houtsnijwerk in Mas was prachtig, maar wel prijzig. (We hebben er even naar moeten zoeken, maar later vonden we in Ubud ook mooi houtsnijwerk. Mogelijk is de houtkwaliteit anders, maar het was net zo mooi en een stuk goedkoper).
We hadden het geluk een ceremonie aan te treffen in Goa Lawah, indrukwekkend om te zien. Tenganan was leuk, maar het verbaasde ons dat er brommers door het dorp reden iedereen met een mobiele telefoon stond te bellen. Tirtagangga tenslotte was ook leuk, maar slecht te bereiken door de vele optochten die werden gehouden vanwege de naderende onafhankelijkheidsdag.

Alam Asmara in Candidasa was helemaal geweldig, nog nooit zulke goede service meegemaakt. Voor zover mogelijk was het personeel nog hartelijker en behulpzamer dan in Sanur. De kinderen mochten kosteloos snorkelspullen van het hotel lenen om voor de golfbreker te snorkelen. In de halfopen badkamer wel twee keer een kakkerlak aangetroffen, maar dat kan overal gebeuren.
We hebben via het hotel een prachtige wandeling gemaakt met de locale gids Belly. We hadden ballonnen meegenomen voor de kleine kinderen, die in het regenwoud woonden, het was geweldig om hun reactie te zien. We werden bovendien spontaan uitgenodigd voor een ceremonie voor een baby van 3 maanden, compleet met varken aan het spit. Een wonderlijke ervaring, en een hoogtepunt van onze reis.

Lovina

Op de transfer naar Lovina nam Wanyan ons aanvullend mee naar een plantage in Rendang, waar we allerlei kruiden mochten bekijken, en koffie en thee mochten proeven. Gratis, maar er is natuurlijk wel een winkeltje bij. Uiteraard hebben we daar wat gekocht. Kintamani lag zwaar in de mist, dus de vulkaan en het meer waren onzichtbaar. Pura Besakih miste misschien ook daardoor wat aantrekkingskracht. Er vonden geen ceremonies plaats, dat had volgens Wanyan te maken met de stand van de maan. De tempel in Sangsit was klein, maar erg mooi en ondergewaardeerd in de reisgidsen.

Aneka Lovina was duidelijk wat groter en drukker, maar de huisjes waren heel ruim, erg fijn. We hebben heerlijk gegeten bij restaurant Starlight, één deur verder. Dit restaurant had voor ons taart geregeld op de dubbele verjaardag van de kinderen, met kaarsjes en happy birthday door de muzikanten er bij. De kinderen waren verrukt. Goede tip dus, dit restaurant.
Het snorkelen bij Menjangan Island was een belevenis, echt een aquarium! Bij het het picknicken op het eiland kregen we een Expeditie Robinson gevoel, leuk!
De dolfijnentocht viel ons tegen. We werden met zes personen in een te kleine boot gestopt. Bastian moest op de voorsteven wegens ruimtegebrek, hetgeen hij heel avontuurlijk vond, maar ik als bezorgde moeder niet, zeker niet toen de zee best onrustig werd. Er lagen ontelbaar veel bootjes op zee te zoeken naar dolfijnen, en toen we uiteindelijk wat dolfijnenvinnen zagen, doken er zonder overdrijven dertig vissersbootjes bovenop. De dolfijnen werden letterlijk overvaren door al die bootjes, en doken snel weer onder.
Wanyan had een aanvullende excursie geregeld bij het Tamblinganmeer, met een locale gids, was ook erg mooi. Vooral het liaanslingeren in het regenwoud vonden de kinderen gaaf 😉

We hebben de warm waterbronnen Air Panas aangedaan. Vanwege het Suikerfeest zal half Java in het water, dus we hebben niet zelf een bad genomen. Brahma Vihara Ashrama was rustiger en prachtig.

ubud

Op de transferdag naar Ubud heeft Tri ons in overleg meegenomen naar de Twin Gitgit watervallen, omdat deze bereikbaar zijn via een plantage. Leuk om al die koffiebonen te zien, die daar lagen te drogen. De Twin Gitgit watervallen doen denk ik niet onder voor de “echte” waterval, en bovendien was het er niet zo druk. De Pura Ulun Danu Bratan lag in een park dat zwart zag van de bezoekers, dus daar waren we snel weg.

Rama Phala in Ubud was onze favoriet. We hadden niet verwacht een heel huis met twee verdiepingen en een tuin te krijgen. Het was gewoon jammer om de deur uit te gaan. Heerlijk om na een drukke dag roomservice te bestellen en in je “eigen” tuin op te kunnen eten.
We zijn vanaf Kintamani gaan fietsen via Bali Cycling. Helaas werden we een half uur te laat opgehaald (daarvoor kwam Wanyan in actie), vervolgens werd er verteld dat we zouden gaan fietsen in een grote groep (gelukkig greep Wanyan in). Daarna bleek dat we verplicht een half uur moesten ontbijten vlak bij de startplek, en uiteindelijk duurde het dus 2 1/2 uur voordat we eindelijk op een fiets zaten. De fietsen waren voor een Balinese volwassene, dus voor een Nederlands kind van 9 jaar. Bovendien had het zadel de breedte van een spatel, dus vooral Lex en ik wisten al snel niet meer hoe we moesten gaan zitten. De tocht zelf was prachtig, maar door het ongemak zagen we pas op de foto’s later hoe prachtig. Ik vraag me af of jullie andere ervaring hebben met andere cycling organisaties.
Verder hebben we Ubud zelf verkend en de rijstvelden er omheen. Het was wel duidelijk dat het toerisme oprukt naar de rijstvelden, want tussendoor werd flink gebouwd (hotels en villa’s) en stonden er hippe lunchrooms. Ook hebben we Goa Gajah en Gunung Kawi aangedaan, ook indrukwekkend.

Nua Dua

Op de transfer naar Nusa Dua zagen we toevallig nog een ceremonie, en dit leverde me deze prachtige foto op.

Melia Bali in Nusa Dua beviel ons minder. We wisten dat in Nusa Dua geen locals wonen, en dat de resorts groot waren, maar toch schrokken we er van. We zijn niet geschikt voor grote hotels: de drukte aan het zwembad, de langdurige en luidruchtige water-aerobics, de wachtende mensen voor een plekje in de eetzaal en het voortdurend zoeken naar de hotelkamer, het was het gewoon niet. Het resort had net zo goed ergens anders dan in Bali kunnen staan, en ook het nabijgelegen winkelcentrum was Amerikaans opgezet, met Starbucks en alles. Het ontbijtbuffet overtrof alles, maar de andere maaltijden waren zeer prijzig, Nederlandse horecaprijzen. We misten onze eerdere paradijsjes erg. Om het Bali-gevoel terug te krijgen zijn we op een middag nog naar Jimbaran gegaan, dat was een bijzonder mooie plek om af te sluiten.

We hebben Bali ervaren als een prachtig land, vol kleuren en geuren, met veel afwisseling tussen cultuur, natuur en ontspanning en vriendelijke mensen. Zoals gewoonlijk was de reis weer tiptop geregeld, waarvoor opnieuw onze hartelijke dank!

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Indonesië.