Reisverslag familie op reis door Nicaragua en Costa Rica

Je gunt je kind toch de wereld!

Familie Verbist – Kers in Nicaragua en Costa Rica

met kinderen van 16, 16 en 15 jaar
Nicaragua, land van vulkanen

Nicaragua zindert nog na bij ons!

In 3 weken tijd hebben wij met onze 3 zonen, tweeling van 16 en de jongste van 15jaar, door Nicaragua en Costa Rica gereisd.
Vooral Nicaragua heeft enorme indruk op ons gemaakt. Het was best lastig in te schatten wat ons te wachten zou staan…toeristisch is er weinig bekend over Nicaragua. Tja, er zijn vukanen en Granada, vanwege haar koloniale verleden, is een erg fotogenieke stad,het is erg arm, maar het is er erg veilig, maar…Nedelandstalige reisgidsen bestaan er niet.

We kwamen de eerste dag laat en vermoeid aan in Managua, waar alleen de gele ‘nep’bomen een bezienswaardigheid zouden zijn. Vandaar dat we de volgende dag doorreizen naar León. De oude hoofdstad in het noorden. We hebben er voor gekozen om met chauffeur en gids door Nicaragua te reizen, dus om 9uur stonden ‘guia’ Aura en ‘driver’ Don Francisco met hun busje voor ons klaar. Nog maar net op weg om Managua uit te komen, blijkt dat er leven zit in Nicaragua. Overal zie je mensen op fietsen, brommers en paardekarren. Bovendien een levendige handel langs de kant van de weg. We zien fruitstalletjes en pinata-winkeltjes. Eerst gaan we naar León Vieja, een stad die in het koloniale tijdperk is gesticht en 100 jaar later is verlaten. Aangekomen in León is het tijd om te lunchen, op het grote plaza, middenin de stad. Ik kijk m’n ogen uit, alles is in actie. Mensen verkopen tortillas, water, snoep, alles wat kan rijden, rijdt ook in het centrum. We hebben een gelukje, vandaag staan er ‘tamales’ op het menu. Al sinds onze jongens Zorro hebben gezien, willen ze eens tamales proeven. Wat zit er nu in zo’n bananeblad?
Dan snel naar het hotel, omkleden en weer verder, maar wat snel naar het hotel…we hebben zo’n mooi hotel: El Convento, een tot hotel omgetoverd klooster. Dat moeten we eerst even goed bekijken! Daarna staat toch echt onze eerste vulkaan te wachten, Volcan Telica. Hmmm, wat moet ik daar nu van verwachten, in een gezin met 4 zonen, ben ik verreweg de minst sportieve en de minst dappere. Terwijl de jongens staan te popelen, ben ik nog wat argwanend…klimmen, krater?!?! De jongens worden nog gelukkiger als ze zien dat we in een 4wd pick-up truck gaan met maar 3 zitplaatsen in de auto, haha, de jongens gaan met gids Jesus en zijn assistent in de open laadbak. En ze genieten! Je ziet zoveel in Nicaragua, we passeren zelfs een begrafenisstoet, die over de snelweg met kist op de schouders naar de begraafplaats loopt. Eenmaal off-road, moeten we wachten voor voetgangers, paardekarren, ossekarren en loslopende koeien en varkens. Ik ben om, misschien wordt die vulkaan niets, maar de weg er heen is zo geweldig!!! Natuurlijk word ik ook niet teleurgesteld in de vulkaan. De klim er naar toe is best pittig, maar we hebben een beetje geluk, het is erg afgekoeld omdat het wat regenachtig is. een smal, brokkelig pad loopt naar boven, na ongeveer een uurtje staan we bij de krater, die enorm is! Ook al zien we geen gloeiend magma, we vinden het zo overweldigend, die rokende, dampende krater met die grauwe wolken er boven! Wij beginnen ons hart te verliezen aan Nicaragua…

Dag 3

De volgende vulkaan staat op het programma, de Cerro Negro, wat zwarte berg betekent. De klim naar de top is maar een aanleiding tot het echte werk. We gaan naar beneden op een sandboard. Dus gewapend met een groot houten board, beginnen we de tocht! Ik moet zeggen, een hele klim, zeker met dat board in je handen. Er staat een stevige wind, die voor verkoeling zorgt , maar die ook speelt met je sandboard. Zeker op smalle richels naar boven, maar het uitzicht is geweldig…die sportieve mannen van mij lopen natuurlijk ver voor mij, wat mij prachtige plaatjes gaf van een rij eenlingen, die die grote zwarte vulkaan oplopen. Een soort pioniers in een maanlandschap. Bovenop de Cerro Negro, is duidelijk te zien dat deze vulkaan onderdeel is van een keten vulkanen. Heel bijzonder hier op te staan.
Dan gaat het beginnen, overal aan, veiligheidsbril op, nee, geen helm, dit is Nicaragua, waar het toerisme nog in de kinderschoenen staat en waar je dus nog op avontuur kan met je kinderen! We gaan suizend naar beneden en weten behoorlijke snelheid te maken! Wow, dit is zo gaaf!!! De jongens weten het zeker, hoewel we best al veel gereisd hebben en hier nog maar kort zijn, maar dit is de best vakantie ‘ever’!
Gelukkig rest ons de rest van de middag het strand. We gaan naar Las Penitas. Zwembroeken en handdoeken mee. We starten met de lunch, eerlijk gezegd zijn we ook wel uitgehongerd. Het restaurant staat bekend om zijn verse vis en we genieten hier volop van! Daarna willen we een duik maken, maar dat gaat zomaar niet in de Atlantische oceaan. Veel te onstuimig. Dus wij doen als de Nica’s en genieten de rest van de middagvan alle bedrijvigheid in het restaurant met grote Nica families. De dag wordt beloond met een schitterende zonsondergang. Letterlijk een dag met en gouden randje….

Dag 4

We gaan nog noordelijker. Naar Matagalpa en dan naar ons mooie plekje in het nevelwoud ‘Selva negra”. Stiekem ben ik wat jaloers op Seger, onze jongste zoon, die zich al de eerste dag naast Don Francisco , als ‘copilote’ had opgeworpen. Er is weer zoveel te zien langs de weg! Overal wordt het uitzicht gedomineerd door een vulkaan. We beginnen ook een beetje te begrijpen, wat de invloed is van lavastromen, modderstromen en uitbarstingen. Het land leeft echt met de vulkanen! Nica’s zijn trots op hun land en kijken wat meelijwekkend als ze horen dat wij geen een vulkaan hebben in Holland….
We maken een pauzestop op een lokale markt. Zoals overal, ook hier veel levendigheid. Op een geven moment ook veel levendigheid om ons heen. Er zijn weinig toeristen in Nicaragua, zeker in het Noorden en al helemaal geen gezinnen, maar de reuring is toch vooral om mij….o, jee, gaat de aandacht naar mijn camera, is mijn rokje wat te kort voor het conservatieve katholieke Nicaragua, maar nee, het gaat om mijn sleutelhanger aan mijn tas. Het is een ‘gouden’ amulet, ooit meegenomen uit een boeddhistische tempel in Azië. Er wordt een ruilhandel opgezet en uiteindelijk kan ik mijn amulet zelfs ruilen voor de auto van de meloenhandelaar, haha!! We hebben grote lol!
Matagalpa is een mooi stadje met een heerlijke ontspannen sfeer. We lopen wat rond en gaan er lunchen. We proeven het nationale dessert ‘Tres Leches’ en rijden weer door naar onze koffieplantage Selva Negra waar we gaan overnachten. We hebben in de namiddag wat rondgewandeld in het mooie reservaat en meegedaan met de nationale sport van de Nica’s: schommelstoelen! De jongens zijn erg gelukkig met de wifi in het restaurant en chatten wat bij met Holland. Op tijd naar bed, want we gaan al vroeg in de ochtend mee met de birdwatch tour.

Dag 5

Pfff, de wekker gaat vroeg en nog voor het ontbijt beginnen we aan onze tour. In de vroegte hoor je de brulapen al om je heen. Wat een lawaai, maken die beestjes… we zien er een paar hoog in de bomen, maar we zien ook kolibries en vele andere gekleurde vogels. We leren wat over planten en over pubers.’ Dit is niet leuk! Het is vroeg! We zien alleen maar vogels en planten! We hebben nog geen ontbijt gehad!’ Na het (dubbele) ontbijt komen ze weer een beetje bij…tja, 15 en 16 jaar!
Na het ontbijt gaan we op weg naar Granada. We zijn benieuwd…al vele plaatjes gezien, maar dan nu in het echt! Al dromend vallen we al snel in slaap in het busje.
Granada zindert, bruist en leeft! De stad is zo kleurrijk, de binnenstad is mooi onderhouden, autovrij, maar zeker niet Nica vrij. Behalve het geel, groen en blauw van de huizen, maken ook hier de vele kleurrijke mensen en kraampjes en karretjes de stad. Na een heerlijke lunch, vergapen we ons aan het mooie Estrada Hotel waar we 3 nachten blijven. Het hotel is een authentiek koloniaal huis met een prachtige binnentuin.
En we gaan weer op vulkanenjacht! Nu naar volcan Massaya. Deze vulkaan is het meest toegankelijk. Ook hier verbazen we ons weer over hoe toegankelijk. We hebben zelfs in de krater gelopen. Let wel, een krater van een actieve vulkaan! Compleet met zwaveldampen! Na 5 minuten loop je er weer hoestend uit. Voor een keer geen probleem, maar eerlijk gezegd maken we wel wat zorgen om de gids die dit natuurlijk dagelijks doet… maar ook dit keer weer, de vulkaan is indrukwekkend! De damp, die uit de 3 kraters komt, het uitzicht en dan nog de ondergaande zon. De beelden, die je opdoet, zijn buiten je verbeelding! We sluiten de avond af met een tocht in een vleermuisgrot en je raadt het vast al, niet zo dappere ik, twijfelt of ik dit leuk vind… Natuurlijk geen probleem dat ik buiten wacht, als ik maar uitkijk voor slangen en schorpioenen…tja, dan toch maar snel de grot in! Ik heb me niet laten kennen, toen de vleermuizen om m’n oren vlogen (slik!).

Dag 6

Dit wordt mijn dag! We beginnen met een boottochtje over het meer van Nicaragua. Zeker geen klein meer! Het is een zoetwaterzee met zelfs zoetwaterhaaien! De jongens lachen me uit…Toch is het superleuk. We varen langs de Isletas, kleine eilandjes, die gevormd zijn door een lavastroom, ja, weer, die vulkanen! Het zijn tientallen kleine eilandjes, waarvan sommige bewoond zijn. Je ziet veel van het leven op een eilandje, vissersbootjes varen om je heen, kinderen zwemmen en vrouwen doen de was en dat allemaal heerlijk zittend op een bootje met de zon boven je. Aan de ene kant zien we de kathedraal van Granada boven alles uitsteken, aan de andere kant volcan Mombacho! Na het boottochtje gaan we naar het stadje Catarina, waar we een prachtig uitzicht hebben op Laguna Apoyo, een strak blauw kratermeer. In Catarina leven de mensen van het kweken en verkopen van plantjes. Overal zie je kraampjes en winkeltjes, maar wij gaan niet naar Catarina, wij steken de weg over en gaan naar San Juan d’Oriente, waar iedereen leeft van pottenbakken en keramiekverkoop. 2 dorpjes, naast elkaar, maar ieder zijn eigen handel. San Juan is een charmant plaatsje en we lopen wat rond. We mogen eens voelen hoe het is om potten te bakken.
In de middag gaan we Granada verkennen. We genieten van het uitzicht vanaf de kerk La Merced, van alle oude mannetjes op de trappen van een andere kerk, van de man, die 2 levende biggen probeert te verkopen en van alle schommelstoelende vrouwen! Daartussen, gaat het leven door, er is levendige handel in meloenen, etenskraampjes verkopen tortillas en toeristen worden vervoerd met koetsjes. Wat een prachtige koloniale stad!

Dag 7

We gaan een dagje relaxen aan het Laguna Apoyo bij Posada de Abuela. De zon schijnt, de lodge is prachtig inclusief veranda met hangmat en schommelstoelen, dus ik ga er verder niets over zeggen, behalve dat het goed toeven is bij Abuela (oma) en we heerlijk gezwommen, gelezen, en ontspannen hebben!

Dag 8

We gaan naar Isla Ometepe. Ja, ook Nicaragua heeft z’n tropisch paradijsje, alleen ligt het niet in zee, maar in het grote meer van Nicaragua. We varen er in ruim een uur naar toe vanaf San Jorge. Je kan het eiland goed zien liggen. Ome Tepe betekent 2 bergen in de oorspronkelijke taal. Die bergen zijn, 2 vulkanen! de boottocht is weer heerlijk. We zitten tussen wat backpackers en vel Nica’s op het open dek. We gaan gaan boord in Moyogalpa en rijden in ongeveer een uurtje naar playa Santo Domingo, waar ons hotel is. Op Ometepe zijn nauwelijks autos, mensen lopen en fietsen op de weg en het is aan autos rekening met hen te houden. Op het eiland zijn ook rotsblokken te zien met petrogliefen, voorstellingen getekend door de eerste bevolkingsgroepen van Ometepe. Om dit te zien liepen we door de tuin van een ‘Finca’ waar dus bomen waren met sinaasappels, mangos, avocados…..
Ons hotel is weer een plaatje met mooie lodges met uit zicht op zee, oh, nee op het meer. Op het strand staan wat schommelstoelen en gewone stoelen en we genieten van de vredige strandtaferelen. We zien weer Gaucho’s hun kuddes laten drinken is het (zoete ) water. Overal zijn vogels en hagedissen.

Dag 9

Een hele dag Ometepe! We beginnen met een tochtje naar de mineraalrijke bronnen ‘Ojo de Aqua’, hier kan je zwemmen in prachtig, kristalhelder, mineraalrijk blauw water. We gaan er weer naar toe met plaatselijk vervoer, de pick up truck! Omdat het zondag was, waren er vele Nica’s met ons aan het zwemmen in de bronnen. Zo leuk, opa met zijn kleinkinderen, moeder met een baby, oma met de voeten in het water en de jongeren, slingerend aan een touw het water in duikend. Op de terugweg maken we kennis met het regenseizoen. Er vindt een wolkbreuk plaats en in 2 minuten zijn we volledig doorweekt. Maakt niet uit, terug in het hotel is het al weer droog en we brengen de middag en avond relaxend door op de veranda en aan het strand.
Als we nog niet verliefd waren op Nicaragua, zijn we dat hier zeker geworden!

Dag 10

terug in Granada gaan we over de lokale markt. De markt is een grote wirwar van mensen, kraampjes en steegjes. We houden elkaar goed in de gaten, het is niet moeilijk elkaar hier uit het oog te verliezen. Er bestaan kramen met alleen maar bruine bonen voor de Gallo Pinto, kraampjes met allerlei kruiden, we gaan over de vleesmarkt en vismarkt. Zeker niet zoals gewend, maar wel weer overweldigend van kleuren en geuren. We kopen wat kruiden voor thuis en lopen richting centrum van Granada.
We slapen nog een nachtje in het mooie hotel Estrada en besluiten in de avond te gaan eten in restaurant Él Zaguán. Deze staat bekend als het beste vleesrestaurant van Granada, zo niet van Nicaragua. Het diner is een feestje. Er is live muziek, 3 mariachi zingen bekende spaanse liedjes en de Nica’s zingen uitbundig mee. En het vlees is heerlijk. Ik kijk naar mijn mannen en zie dat ook zij gelukkig zijn in Nicaragua!

En dan te bedenken dat we nog maar op de helft van onze vakantie zijn….morgen gaan we naar Costa Rica!

Bekijk al onze kindvriendelijke reizen naar Nicaragua.